Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه بین خودمهارگری و اهمال‌کاری تحصیلی در دانشجویان The mediating role of Self-Efficacy in the relationship between Self-Control and Academic Procrastination in students روانشناسی تربیتی Educational Psychology پژوهشي Research پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه بین خود مهارگری و اهمالکاری تحصیلی در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه دانشجویان دانشگاه پیام نور-واحد بین المللی عسلویه در سال تحصیلی 1403-1402 بود. در این مطالعه  208 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی (ASEQ؛ اون و فرامن، 1988)، مقیاس اهمالکاری تحصیلی دانشجویان (APQ؛ سولومون و راثبلوم، 1984) و مقیاس خود مهارگری (SCS؛ تاجنی و همکاران، 2004) استفاده شد. تحلیل دادهها به روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار است. نتایج نشان داد خود مهارگری و خودکارآمدی بهطور مستقیم بر اهمالکاری تحصیلی اثر منفی و معنادار داشتند؛ همچنین خودمهارگری به طور مثبت بر خودکارآمدی اثر معنادار داشت (05/0>P). نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که خودکارآمدی بین خود مهارگری و اهمالکاری تحصیلی نقش میانجی داشت (05/0>P). نتایج این مطالعه دلالت بر این دارد که خود مهارگری یک عامل مهم در کاهش اهمالکاری تحصیلی دانشجویان است، همچنین این رابطه به وسیله خودکارآمدی میانجیگری شد؛ در واقع خود مهارگری به واسطه بهبود خودکارآمدی میتواند نقش مهمی در کاهش اهمالکاری تحصیلی دانشجویان داشته باشد. The present research aimed to determine the mediating role of self-efficacy in the relationship between self-control and academic procrastination in students. The present research utilized a descriptive correlational research method employing structural equation modeling. The statistical population for the research comprised all students of Payame Noor University, International Center Of Assaluyeh, in the academic year 2023-2024. In this study, 208 people were selected by the available sampling method. To collect the data, the Academic self-efficacy Questionnaire (ASEQ; Owen and Froman., 1988), Procrastination assessment scale-students (APQ; Solomon and Rothblum., 1984), and Self-controlling scale (Tangney et al., 2004) were used. Data analysis was conducted using structural equation modeling. The results demonstrate that the suggested model has describable fitness. The results showed that self-control and self-efficacy had a significant and negative direct effect on academic procrastination. Also, Self-control had a significant positive effect on self-efficacy (P<0/05). The results of the bootstrap test indicated that self-efficacy played a mediating role between self-control and academic procrastination (P<0/05). The results of this study suggest that self-control is an important factor in reducing academic procrastination among students, and this relationship is mediated by self-efficacy. Self-control can play a significant role in reducing academic procrastination among students through the improvement of self-efficacy. اهمالکاری, خودکارآمدی, خود مهارگری. Procrastination, Self-Efficacy, Self-Control. 51 60 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-11419-1&slc_lang=fa&sid=1 Marzieh Dariushi مرضیه داریوشی dariushi.m77@gmail.com 100319475328460068885 100319475328460068885 No Department of Psychology, International Center Of Assaluyeh, Payame Noor University, Assalouyeh, Iran. گروه روانشناسی، واحد بین المللی عسلویه، دانشگاه پیام نور، عسلویه، ایران. Mohammad Minouei محمد مینویی prvanhminouei77@gmail.com 100319475328460068886 100319475328460068886 No M.A. in Curriculum Studies, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. کارشناسی ارشد رشته مطالعات برنامه درسی،دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Mohsen Talebzadehnobarian محسن طالب زاده نوبریان mohsen.talebzadehnobarian@gmail.com 100319475328460068887 100319475328460068887 Yes Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Faculty of Educational Sciences and psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.