Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه هوش فرهنگی و سازگاری اجتماعی دانشجویان The mediating role of self-efficacy in the relationship between cultural intelligence and social adjustment of students روانشناسی تربیتی Educational Psychology پژوهشي Research هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه هوش فرهنگی و سازگاری اجتماعی دانشجویان بود. روش پژوهش توصیفی -همبستگی از نوع مدلیابی ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانشجویان واحد گرگان دانشگاه آزاد در سال تحصیلی 1400-1401  بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشهای 384 نفر به‌ عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سازگاری اجتماعی (SAQ) سهرابی و سامانی (1390)، پرسشنامه هوش فرهنگی (CIQ) آنگ و همکاران و مقیاس خود کارآمدی عمومی (GSE-10) شواتزر و جروسلم (1991) بود. از تحلیل معادلات ساختاری برای تحلیل دادهها استفاده شد. نتایج بیانگر برازش مطلوب مدل پژوهش بود. نتایج بیانگر معناداری اثرمستقیم هوش فرهنگی بر خودکارآمدی (002/0=P) و اثر مستقیم خودکارآمدی بر سازگاری اجتماعی (008/0=P) بود. اما اثرمستقیم هوش فرهنگی بر ساگاری اجتماعی معنادار نبود (05/0<P). همچنین نتایج بیانگر اثر غیرمستقیم هوش فرهنگی بر سازگاری اجتماعی با میانجیگری خودکارآمدی بود (004/0=P). این نتایج نشان میدهد که خودکارآمدی با توجه به نقش هوش فرهنگی میتواند تبیین کننده سازگاری اجتماعی دانشجویان باشد. The purpose of the present study was to investigate the mediating role of self-efficacy in the cultural intelligence and social adjustment of students. The research method was descriptive-correlation of structural modeling type. The statistical population included the students of the Gorgan unit of Azad University in the academic year 2022-2023, and 384 people were selected as the sample size by random cluster sampling. The research tools included the Social Adjustment Questionnaire (SAQ) by Sohrabi and Samani (2013), the Cultural Intelligence Questionnaire (CIQ) by Ang et al (2004), and the General Self-Efficacy Scale (GSE-10) by Schwatzer and Jerusalem (1991). Structural equation analysis was used to analyze the data. The results showed the optimal fit of the research model. The results showed a significant direct effect of cultural intelligence on self-efficacy (P=0.002) and a direct effect of self-efficacy on social adjustment (P=0.008). However, the direct effect of cultural intelligence on social engagement was not significant (P>.0.05). Also, the results indicated the indirect effect of cultural intelligence on social adjustment with the mediation of self-efficacy (P=0.004). These results show that self-efficacy can explain the social adjustment of students according to the role of cultural intelligence. سازگاری اجتماعی, هوش فرهنگی, خودکارآمدی. Social Adjustment, Cultural Intelligence, Self-Efficacy. 185 192 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-11657-2&slc_lang=fa&sid=1 Shadmalek Abbaspour Esfeden شادملک عباس پور اسفدن Shadmalekabbaspour@gmail.com 100319475328460069407 100319475328460069407 No PhD student in general psychology, Birjand branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran. دانشجویی دکتری روانشناسی عمومی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. Mohammadhasan Ghanifar محمد حسن غنی فر Ghanifar@iaubir.ac.ir 100319475328460069408 100319475328460069408 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran. استادیار، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. Ghasem Ahi قاسم آهی ahigh1356@yahoo.com 0024314712 100319475328460069409 No Assistant Professor, Department of Psychology, Birjand Branch, Islamic Azad University, Birjand, Iran. استادیار، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.