Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa پیش‌بینی کیفیت روابط زناشویی زنان و مردان مبتلا به اختلال کاستی توجه/ بیش‌فعالی براساس اهمال‌کاری زناشویی و تکانشگری هیجانی Predicting the quality of marital relationships of men and women with attention deficit/hyperactivity disorder based on marital procrastination and emotional impulsivity روانشناسی خانواده Family Psychology پژوهشي Research پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی کیفیت روابط زناشویی زنان و مردان مبتلا به اختلال کاستی توجه/ بیش‌فعالی براساس اهمال‌کاری زناشویی و تکانشگری هیجانی انجام شد. روش پژوهش توصیفی توصیفی- همبستگی بود. برای دستیابی به هدف از بین زنان و مردان متأهل مراجعه کننده به مطب‌های روانپزشکی منطقه یک شهر تهران در بازه زمانی اواخر فروردین تا اواسط تیرماه سال 1403 که تشخیص قطعی اختلال کاستی توجه/ بیش‌فعالی دریافت نمودند، 119 زن و مرد مبتلا به صورت در دسترس وارد مطالعه شدند. سپس با استفاده از پرسشنامه اهمال‌کاری زناشویی (MPQ، قربانی‌نژاد، 1391)، مقیاس‌ تکانشگری بارات (BIS، پاتن و همکاران، 1995) و کیفیت زناشویی (RDAS، باسبی و همکاران، 1995) مورد سنجش قرار گرفتند. همچنین، یافته‌های حاصل از آزمون رگرسیون چندگانه نشان داد که اهمال‌کاری زناشویی (001/0=P ، 489/0-= β) قوی‌ترین پیش‌بین، و تکانشگری حرکتی (001/0=P ، 274/0- = β) و بی‌برنامگی (198/0-=P ، 198/0-= β) پیش‌بینی کننده معنادار کیفیت روابط زناشویی است؛ و متغیرهای پیش‌بین قادر به تبیین 43/0 از واریانس کیفیت روابط زناشویی بودند (05/0>P).  بنابراین نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد که توجه زوج‌درمانگران به اهمال‌کاری زناشویی و تکانشگری هیجانی (بی‌برنامگی، تکانشگری حرکتی) می‌تواند در تبیین کیفیت روابط زناشویی زنان و مردان مبتلا به اختلال کاستی توجه/ بیش‌فعالی نقش داشته باشد. The present study was conducted with the aim of Predicting the quality of marital relationships in women and men with attention deficit/hyperactivity disorder based on marital procrastination and emotional impulsivity. The research method was descriptive-correlation. To achieve this goal, among married women and men referred to psychiatric clinics in District 1 of Tehran who received definite ADHD diagnoses from late April to mid-July, 2024, 119 people were included in the study using a convenience sampling method. The selected subjects were then tested by using the Marital Procrastination Questionnaire (MPQ, Ghorbaninejad, 2012), the Barratt Impulsiveness Scale (BIS, Patton etal, 1995), and Revised Dyadic Adjustment Scale (RDAS, Busby etal, 1995). The findings of the multiple regression analysis indicated that marital procrastination (P=0.001, β=-0.489) was the strongest predictor, and motor impulsivity (P=0.001, β= -0.274) and lack of planning (P=0.198, β=-0.198) were also significant predictors of marital relationship quality. Moreover, the results showed that the predictor variables were able to explain 43% of the variance in marital relationship quality (P<0.05). Therefore, the findings of the present study suggest that attention to marital procrastination and emotional impulsivity (lack of planning, motor impulsivity) by couple therapists can contribute to explaining the quality of marital relationships in men and women with ADHD. اهمال‌کاری زناشویی, تکانشگری هیجانی, کیفیت روابط زناشویی, اختلال کاستی توجه/ بیش‌‌فعالی. Marital Procrastination, Emotional Impulsivity, Quality of Marital Relationships, Attention-Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD). 251 260 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-12158-1&slc_lang=fa&sid=1 Mohamadhossein Hashemi Shahandashti محمدحسین هاشمی شاهاندشتی Sasan.hashemi3981@gmail.com 100319475328460081566 100319475328460081566 No MA in Family counseling,, Tonekabon Branch, Islamic Azad University, Tonekabon, Iran. کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. Maryam Aghel Masjedi مریم عاقل مسجدی m.aghelmasjedi@iau.ac.ir 100319475328460081567 100319475328460081567 Yes Department of health psychology, Ra.C., Islamic Azad University, Rasht, Iran. گروه روانشناسی سلامت، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.