Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa اثربخشی ذهن‌آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر بهزیستی و پریشانی روان‌شناختی دانش-آموزان دختر دارای اهمال‌کاری‌تحصیلی The effectiveness of mindfulness-based stress reduction on well-being and psychological distress in students with academic procrastination روانشناسی عمومی General Psychology پژوهشي Research هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر بهزیستی و پریشانیروانشناختی دختر دانش آموزان دارای اهمالکاریتحصیلی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش دانشآموزان دختر دارای اهمالکاری تحصیلی متوسطه دوره دوم شهر تبریز در سالتحصیلی 1404-1403بودند که تعداد 39 نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (19 نفر) و کنترل (20 نفر) به طور تصادفی ساده جایگذاری شدند. گروه آزمایش هشت جلسه ی 75 دقیقهای و به صورت هفتگی تحت ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس قرار گرفتند. ابزارگردآوری داده ها شامل مقیاس اهمالکاریتحصیلی (PASS، سولومون و راثبلوم، 1984)، پرسشنامه بهزیستی روانشناختی (PWB، ریف، 1989) و مقیــاس افســردگی، اضــطراب و اســترس (DASS، لاوبیوند و لاوبیوند، 1995) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره انجام شد. یافته ها نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون بهزیستی و پریشانی روانشناختی در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در سطح 01/0 وجود داشت. از یافته های فوق می توان نتیجه گرفت که ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس به عنوان یک روش رواندرمانی موثر برای بهزیستی و پریشانی روانشناختی دانش آموزان دارای اهمالکاری تحصیلی است. The aim of this study was to determination the effectiveness of mindfulness-based stress reduction on the well-being and psychological distress of students with academic procrastination. The research method was a quasi-experimental design with a pre-test-post-test design and control group. The statistical population of the study was female students with academic procrastination in the second year of secondary school in Tabriz sity in the academic year 2024-2025, of which 39 people were randomly assigned to experimental groups (n=19) and control groups (n=20) using a convenient sampling method. The experimental group underwent eight 75-minute sessions of mindfulness-based stress reduction weekly. Data collection tools included the procrastination assessment scale – students (PASS, Rothblum & Solomon, 1984), the Psychological Well-Being Questionnaire (PWB, Reif, 1989), and the Depression, Anxiety, and Stress Scale (DASS, Lovibond and Lovibond, 1995). Data analysis was performed using the multivariate analysis of covariance test. The findings showed that by controlling for the pre-test effect, there was a significant difference at the 0.01 level between the mean post-test well-being and psychological distress in the experimental and control groups. From the above findings, it can be concluded that mindfulness-based stress reduction is an effective psychotherapy method for the well-being and psychological distress of students with academic procrastination. اهمالکاری تحصیلی, پریشانی هیجانی, بهزیستی روانشناختی, ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس. Academic Procrastination, Psychological Distress, Psychological Well-Being, Mindfulness-Based Stress Reduction. 23 32 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-13756-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Rahimiazar زهرا رحیمی آذر zahrarahimiazar919@gmail.com 1502686805 100319475328460081408 No PhD Student, Department of Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran. دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Mansour Bayrami منصور بیرامی Dr.bayrami@yahoo.com 4939598561 100319475328460081409 Yes Professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran. استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Touraj Hashemi تورج هاشمی tourajhashemi46@Gmail.com 1372775552 100319475328460081410 No Professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran. استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.