Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa پیش‌بینی میل به طلاق بر اساس انعطاف‌پذیری شناختی با میانجی‌گری تحمل پریشانی در زنان متقاضی طلاق Predicting of desire for divorce based on cognitive flexibility with mediation of distress tolerance in women applicant divorce مشاوره counseling پژوهشي Research پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی میل به طلاق بر اساس انعطاف‌پذیری شناختی با میانجی‌گری تحمل پریشانی در زنان متقاضی طلاق انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل زنان متقاضی طلاق مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر اراک در بهار سال 1404 بود که از بین آنها 250 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های میل به طلاق روزبولت و همکاران (1986، DTS)، تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005، DTS) و انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و واندروال (2010، CFI) جمع‌آوری گردید. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون مدل‌یابی معادلات ساختاری مورد تجزیه‌‌وتحلیل قرار گرفتند. بر اساس یافته‌های پژوهش مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتایج نشان داد که بین انعطاف‌پذیری شناختی و تحمل پریشانی با میل به طلاق رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۰۱/0>P). همچنین مشخص گردید تحمل پریشانی در ارتباط بین انعطاف‌پذیری شناختی و میل به طلاق نقش واسطه‌ای داشت (۰۱/0>P). بنابراین پیشنهاد می‌شود در اجرای برنامه‌های پیشگیری از طلاق به بررسی و ارزیابی انعطاف‌پذیری شناختی و تحمل پریشانی پرداخته شود. The present study aimed to predict the desire for divorce based on cognitive flexibility mediated by distress tolerance in women applicant divorce. The present study method was descriptive-correlational structural equation modeling. The statistical population included women applicant divorce referring to counseling centers in Arak in the spring of 2025, from which 250 people were selected as samples using purposive sampling. Data were collected using Rusbult et al's Divorce Tendency Scale (DTS, 1986), Simons & Gaher's Distress Tolerance Scale (DTS, 2005), and Dennis & Vander Wal's Cognitive Flexibility Inventory (CFI, 2010). The obtained data were analyzed using structural equation modeling. Based on the research findings, the proposed model had a good fit. The results showed that there is a negative and significant relationship between cognitive flexibility and distress tolerance with the desire for divorce (P<0.01). It was also determined that distress tolerance has a mediating role in the relationship between cognitive flexibility and the desire for divorce (P<0.01). Therefore, it is suggested that cognitive flexibility and distress tolerance be examined and evaluated in the implementation of divorce prevention programs. انعطاف‌پذیری شناختی, تحمل پریشانی, میل به طلاق, متقاضی طلاق. Cognitive Flexibility, Distress Tolerance, Desire for Divorce, Divorce Applicant. 291 300 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-13997-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Arjomandkia زهرا ارجمندکیا Zahra.arjmankiya@iau.ir 100319475328460081946 100319475328460081946 No M.A. Student of Clinical Psychology, Ar.c., Islamic Azad Univrsity, Arak, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران. Abed Majidi عابد مجیدی Abed.majidi@sjau.ac.ir 100319475328460081947 100319475328460081947 Yes Assistant Professor of Counseling, Faculty of Humanities, Sayyed Jamaleddin Asadabadi University, Asadabad, Hamedan, Iran. استادیار مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، همدان، ایران.