Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa پیش‌بینی خودخاموشی در زنان بر اساس ظرفیت ذهنی‌سازی و حساسیت به طرد Prediction of Self-Silencing in Women Based on Mentalizing Capacity and Rejection Sensitivity روانشناسی بالینی Clinical Psychology پژوهشي Research پژوهش حاضر با هدف پیشبینی خودخاموشی در زنان بر اساس ظرفیت ذهنیسازی و حساسیت به طرد انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی_همبستگی از نوع تحلیل رگرسیون بود. جامعه آماری پژوهش زنان شهر تهران در سال 1404 بود. به روش نمونهگیری در دسترس، نمونهای به تعداد 227 نفر انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس خود خاموشی (STSS، جک و دیل، 1992)، پرسشنامه ذهنی سازی (MQ، فوناگی و همکاران، 1998) و پرسشنامه حساسیت به طرد (RSQ، داونی و فلدمن، 1996) بودند. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که بین مولفه قطعیت و حساسیت به طرد با خودخاموشی در زنان رابطه مثبت معنادار وجود دارد (01/۰p&lsaquo;). از سوی دیگر بین مولفه عدم قطعیت با خودخاموشی رابطه منفی معناداری وجود دارد (01/۰p&lsaquo;). از سویی دیگر متغیرهای ذهنیسازی و حساسیت به طرد در مجموع قادر به پیشبینی متغیر ملاک بودند و توانستند که 33 درصد از تغییرات خودخاموشی در زنان را تبیین کنند (۰01/۰p&lsaquo;). این نتایج نشان میدهد که متغیرهای ذهنیسازی و حساسیت به طرد به‌طور معناداری خودخاموشی در زنان را پیش‌بینی می‌کنند، به‌گونه‌ای که عدم قطعیت با کاهش و حساسیت به طرد با افزایش خودخاموشی همراه بود. این یافته‌ها نقش مهم عوامل شناختی-هیجانی در شکل‌گیری خودخاموشی را برجسته میسازد. This study aimed to predict self-silencing in women based on mentalizing capacity and rejection sensitivity. The present research was a descriptive-correlational study employing regression analysis. The statistical population consisted of women living in Tehran in 2025. Using convenience sampling, a sample of 227 participants was selected. The instruments used in this study included the Silencing the Self Scale (STSS; Jack & Dill, 1992), the Mentalization Questionnaire (MQ; Fonagy et al., 1998), and the Rejection Sensitivity Questionnaire (RSQ; Downey & Feldman, 1996). Data were analyzed using Pearson correlation and multiple regression analyses. The findings indicated that the certainty component and rejection sensitivity were positively and significantly associated with self-silencing in women, whereas the uncertainty component showed a significant negative relationship with self-silencing (p<0/01). Furthermore, the variables of mentalization and rejection sensitivity together were able to predict the criterion variable, accounting for a portion of the variance in women’s self-silencing (p<0/001). These results demonstrate that mentalization and rejection sensitivity significantly predict self-silencing in women, such that uncertainty is associated with a decrease, and rejection sensitivity with an increase, in self-silencing. These findings highlight the important role of cognitive-emotional factors in the development of self-silencing behaviors. ظرفیت ذهنی سازی, حساسیت به طرد, خودخاموشی. Mentalizing Capacity, Rejection Sensitivity, Self-Silencing. 281 290 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-9620-2&slc_lang=fa&sid=1 Salome Abtahi سالومه ابطحی salome.abtahi@gmail.com 100319475328460081944 100319475328460081944 No PhD Student of Clinical Psychology, Department of Clinical Psychology, University of Science and Culture, Tehran, Iran. دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران. Nazanin Abed نازنین عابد abed@usc.ac.ir 100319475328460081945 100319475328460081945 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities, University of Science and Culture, Tehran, Iran. استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.