Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa پیش بینی حس صلاحیت مادران دارای فرزند مبتلا به کم‌توجهی/بیش‌فعالی بر اساس آشفتگی شخصی و مشارکت پدران Predicting Maternal Self-Efficacy in Mothers of Children with ADHD Based on Personal Distress and Paternal Involvement روانشناسی عمومی General Psychology پژوهشي Research هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی حس صلاحیت مادران دارای فرزند مبتلا به کم‌توجهی/بیش‌فعالی بر اساس آشفتگی شخصی و مشارکت پدران بود. روش پژوهش توصیفی ـ همبستگی از نوع تحلیل رگرسیون بود. جامعه آماری پژوهش  مادران و پدران دارای کودکان دارای اختلال بیش فعالی عضو یا مراجعه کننده به انجمن کودکان بیش فعال شهر تهران در سال 1404 بود که از میان آن‌ها 200 نفر (شامل 100 پدر و 100 مادر) به روش نمونه‌گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تنیدگی والدینی (PSS، آبیدین، 1991)، همدلی (EQ، دیویس، 1983) و مقیاس مشارکت پدر (FIS، شلتون و همکاران، 1996) بود. روش تحلیل این پژوهش، تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان بود.  نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که آشفتگی شخصی و مشارکت پدران توان پیشبینی حس صلاحیت مادران دارای فرزند مبتلا به کم‌توجهی/بیش‌فعالی را دارند (05/0>p). در مجموع، آشفتگی شخصی و مشارکت پدران توانستند 1/14 درصد از واریانس حس صلاحیت مادران دارای فرزند مبتلا به کم‌توجهی/بیش‌فعالی را تبیین کنند. بنابراین می‌توان نتیجه‌گیری کرد که کاهش آشفتگی شخصی و افزایش مشارکت فعال پدران، نقش مهمی در ارتقای حس صلاحیت مادران دارای فرزند بیش‌فعال ایفا می‌کند. The present study aimed to examine the prediction of maternal sense of competence in mothers of children with hyperactivity based on personal distress and fathers’ involvement. The research method was descriptive-correlational, using regression analysis. The statistical population consisted of all mothers and fathers of children with hyperactivity disorder who were members of or referred to the Hyperactive Children Association in Tehran in 2025, from whom 200 participants (including 100 mothers and 100 fathers) were selected through purposive sampling. The research instruments included the Parenting Stress Scale (PSS; Abidin, 1991), the Empathy Questionnaire (EQ; Davis, 1983), and the Father Involvement Scale (FIS; Shelton et al., 1996). Data were analyzed using simultaneous multiple regression analysis. The results of multiple regression analysis indicated that personal distress and fathers’ involvement were significant predictors of maternal sense of competence in mothers of children with hyperactivity (p<0.05). Overall, personal distress and fathers’ involvement explained 14.1% of the variance in maternal sense of competence. Therefore, it can be concluded that reducing personal distress and increasing fathers’ active involvement play an important role in enhancing maternal sense of competence among mothers of children with hyperactivity, and these two variables are important factors in explaining changes in maternal sense of competence. آشفتگی شخصی, مشارکت پدران, حس صلاحیت مادران. Personal Distress, Fathers’ involvement, Maternal Sense Of Competence. 123 132 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-14713-1&slc_lang=fa&sid=1 Shahin Golih شهین گلی shahingoli1995@gmail.com 100319475328460087079 100319475328460087079 No M.A. in Clinical Psychology, Department of Psychology, ST.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Masume Aminikhoo معصومه امینی خو aminikhoo@iau.ir 100319475328460087080 100319475328460087080 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, ST.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. aminikhoo@iau.ir استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.