سال 9، شماره 1 - ( شماره پیاپی 46/ فروردین 1399 )                   سال 9 شماره 1 صفحات 106-97 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه تهران
2- گروه مشاوره، دانشگاه تهران ، asayesh@ut.ac.ir
3- دانشگاه اصفهان
چکیده:   (2037 مشاهده)
نشانگان شکست عشقی، مجموعه علائمی است که پس از پایان یک رابطه­ی عاطفی به وجود می­آید و عملکرد فرد را در حوزه­های مختلف مورد تاثیر منفی خود قرار می­دهد. پژوهش حاضر با هدف تبیین واکنش­های شناختی دختران با نشانگان شکست عشقی ساکن خوابگاه انجام شد. روش پژوهش کیفی از نوع پدیدارشناسی، انتخاب گردید. جامعه پژوهش را کلیه دختران دانشجوی خوابگاهی دانشگاه تهران که در سال 1397 تجربه­ی شکست عشقی داشتند، تشکیل دادند. با استفاده از نمونه­گیری هدفمند، دختران ساکن یکی از خوابگاه­های دانشجویی دانشگاه تهران طی یک فراخوان انتخاب شدند. نمونه­گیری، تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت و در نهایت 14 نفر انتخاب و با مصاحبه نیمه­ساختار یافته مورد مطالعه قرار گرفتند. تحلیل داده­ها از طریق روش کلایزی انجام شد. نتایج منجر به تولید 2 مضمون اصلی، 9 مضمون فرعی و 38 مفهوم اولیه گردید. مضمون اصلی نخست «واکنش­های سازگارانه­ی شناختی» بود که مضمون­های فرعی (1- افکار دفاعی مثبت، 2-تصمیم­گیری سازگارانه، 3-رشد و بالندگی شناختی) را در بر می­گرفت. مضمون اصلی دوم، «واکنش­های ناسازگارانه­ی شناختی» شامل مضمون­های فرعی (1-گم­گشتگی، 2-تصمیم­گیری غیرسازشی، 3-چانه زنی، 4-تغییر باورها، 5-تحریفات شناختی، 6- نشخوار فکری) بود. نتایج نشان دهندۀ واکنش­های متنوع در مشارکت­کنندگان بود. حمایت­های محیطی و روانشناختی، بینش فردی و تیپ شخصیتی در کیفیت واکنش­ها موثر بود و افردی که خودآگاهی و استقلال بالاتری داشتند تاثیرات محدودتری را از این آسیب کسب کرده بودند.
متن کامل [PDF 420 kb]   (71 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی عمومی
دریافت: 1398/8/1 | ویرایش نهایی: 1399/1/18 | پذیرش: 1398/9/11 | انتشار الکترونیک: 1399/1/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.