سال 9، شماره 12 - ( اسفند 1399/ شماره پیاپی 57 1399 )                   سال 9 شماره 12 صفحات 65-74 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دکترای تخصصی روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2- استاد گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
3- دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. ، pari.moradi71@gmail.com
چکیده:   (196 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی ذهن­آگاهی بر بهزیستی روان­شناختی و رضایت از زندگی در دانش­‌آموزان دختر دارای والدین مطلقه بود. این پژوهش یک کارآزمایی بالینی از نوع شبه­­آزمایشی با طرح پیش­آزمون-پس­­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش­‌آموزان دختر متوسطه دوم ناحیه 1 و 2 رشت بودند. تعداد 30 دانش­آموز دارای والدین مطلقه با استفاده از روش نمونه­­گیری هدفمند انتخاب شده و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. تکنیک­های ذهن­آگاهی در هشت جلسه­ی 60 دقیقه­ای به صورت هفتگی آموزش داده شد و اثربخشی آن با استفاده از پرسشنامه بهزیستی روان­شناختی (ریف، 1995) و مقیاس رضایت از زندگی دانش‌آموزی (هیوبنر، 2001) ارزیابی شد. به منظور تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش ذهن­آگاهی، بهزیستی روان­شناختی و رضایت از زندگی دانش­‌آموزان را افزایش می‌دهد (05/0 >p). با توجه به نتایج پژوهش حاضر، می­توان از تکنیک­‌های ذهن‌آگاهی برای بهبود بهزیستی روانشناختی و رضایت از زندگی در دانش‌آموزان دارای والدین مطلقه استفاده نمود
متن کامل [PDF 971 kb]   (98 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: 1399/6/18 | ویرایش نهایی: 1400/1/8 | پذیرش: 1399/9/2 | انتشار الکترونیک: 1399/12/10