سال 9، شماره 10 - ( دي 1399/ شماره پياپي 55 1399 )                   سال 9 شماره 10 صفحات 66-59 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکترا، گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر، ابهر، ایران. ، mtofighimohamadi@gmail.com
2- استادیار، گروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
3- دانشیار، گروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
4- استادیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
چکیده:   (3855 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی و واقعیت­‌درمانی بر کنترل­ عواطف مادران کودکان کم‌توان ذهنی انجام شد. به منظور دستیابی به هدف از بین تمامی مادران کودکان کم‌توان ذهنی (آموزش­پذیر) که فرزندشان در سال تحصیلی 99-98 در مدارس استثنایی دوره ابتدایی منطقه 4 شهر تهران مشغول به تحصیل بودند، 45 نفر بصورت در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و بطور تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) قرار گرفتند. سپس آزمودنی­های گروه آزمایش اول و دوم هر یک طی 8 جلسه به ترتیب رفتاردرمانی دیالکتیکی و واقعیت‌درمانی دریافت کردند. مقیاس­ کنترل ­عواطف (ویلیامز کمبل و آهرانز، 1997) بعنوان ابزار پژوهش در سه مرحله قبل و بعد از آموزش، و پیگیری سه ماهه در هر سه گروه آزمایش و کنترل اجرا شد. در پایان یافته­های به دست آمده از آزمون تحلیل واریانس آمیخته نشان داد هر دو رویکرد درمانی موجب بهبود کنترل ­عواطف مادران شده است و تأثیر هر دو رویکرد در طی زمان دارای پایداری اثر است (01/0 P≤). نتایج آزمون بونفرنی نشان داد اثربخشی رفتار­درمانی دیالکتیک نسبت به واقعیت­درمانی بر کنترل­ عواطف بیشتر است. با توجه به یافته­های پژوهش حاضر، در حوزه درمان و مشاوره مادران کودکان دارای ناتوانی، رفتاردرمانی دیالکتیکی و واقعیت­درمانی بسیار کارآمد و نویدبخش به نظر می‌رسد.
متن کامل [PDF 570 kb]   (1748 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: مشاوره
دریافت: 1399/6/25 | پذیرش: 1399/7/23 | انتشار الکترونیک: 1399/10/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.