Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودمهارگری و بازداری هیجانی دانش‌آموزان پسر دارای رفتارهای پرخطر The effectiveness of acceptance and commitment therapy on self-control and emotional inhibition male students with high-risk behaviors روانشناسی عمومی General Psychology پژوهشي Research هدف این پژوهش تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودمهارگری و بازداری هیجانی دانشآموزان پسر دارای رفتارهای پرخطر بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون– پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر اردبیل در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که به ‌روش نمونه‌گیری هدفمند تعداد 29 نفر از بین آنها انتخاب و در دو گروه آزمایش (14 نفر) و گواه (15 نفر) به‌صورت تصادفی جایگزین شدند. گروه آزمایش هشت جلسۀ 75 دقیقه‌ای به صورت هفتهای یک جلسه درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد (هیز و استروساهی، 2010) دریافت کردند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی (IARS، سلیمانینسب و همکاران، 1397)، مقیاس خودمهارگری (SCS، تاجنی و همکاران، 2004) و پرسشنامه استاندارد مهار هیجانی (ECQ، راجرز و نجاریان، 1989) بود. داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرم‌افزار SPSS 22 تجزیه ‌و تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد با کنترل پیش آزمون بین نمرات پس آزمون در دو گروه آزمایشی و گواه تفاوت معناداری در خودمهارگری و بازداری هیجانی وجود داشت(001/0P<). در نتیجه میتوان گفت که درمان مبتنی‌بر پذیرش و تعهد بر بهبود خودمهارگری و بازداری هیجانی در دانشآموزان دارای رفتارهای پرخطر مؤثر است. The aim of this research was to evaluate the effectiveness of acceptance and commitment therapy on self-control and emotional inhibition in male students with high-risk behaviors. The research method was quasi-experimental with a pretest-posttest design with a control group. The statistical population included all male high school students in Ardabil in the academic year 2020-2021. By purposeful sampling method, 29 eligible individuals were selected and randomly assigned to experimental (n = 14) and control (n = 15) groups. The experimental group received eight 75-minute sessions per week, one session of acceptance and commitment therapy (Hayes and Strosahl, 2010). Data collection tools were the Iranian adolescents' risk-taking scale (IARS, Soleimaninasab et al., 2018), Self-Controlling Scale (SCS, Tangney et al., 2004), and Standard Emotional Control Questionnaire (ECQ, Rogers and Najarian, 1989). Data were analyzed by multivariate analysis of covariance using SPSS22 statistical software. Results showed that with pre-test control, there was a significant difference between self-control and emotional inhibition between post-test scores in the experimental and control groups (P<0.001). As a result, it can be said that acceptance and commitment-based therapy is effective in improving self-control and emotional inhibition in students with high-risk behaviors. بازداری هیجانی, خودمهارگری, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, رفتارهای پرخطر Acceptance and Commitment Therapy, Emotional Inhibition, High Risk Behaviors, Self-Control 155 166 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-7831-1&slc_lang=fa&sid=1 Yalda Esmaeilnezhad یلدا اسمعیل نژاد yalda_e2020@yahoo.com 1660185637 100319475328460043273 Yes M.A of Clinical Psychology, Ardabil Branch, Islamic Azad University, Ardabil, Iran. کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران. Soheila Esmaeily yengejeh سهیلا اسماعیلی ینگجه esmaeily1368Soheila@gmail.com 100319475328460043274 100319475328460043274 No M.A of Educational Psychology, Islamic Azad University, Ardabil Branch, Ardabil, Iran. کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، اردبیل، ایران. Sajjad Basharpoor سجاد بشرپور basharpoor_sajjad@uma.ac.ir 100319475328460043275 100319475328460043275 No Professor, Department of Psychology, Mohaghegh Ardabili University, Ardabil, Iran. استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.