Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa مقایسه درمان حمایتی-آفلاین متمرکز بر پذیرش و تعهد با گروه درمانی آنلاین مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودکارآمدی مدیریت وزن افراد دارای اضافه وزن یا چاقی Comparison of supportive-offline therapy focused on acceptance and commitment and online group therapy based on acceptance and commitment on weight management self-efficacy in overweight or obese people روانشناسی عمومی General Psychology پژوهشي Research هدف این پژوهش مقایسه درمان حمایتی-آفلاین متمرکز بر پذیرش و تعهد با گروه درمانی آنلاین مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودکارآمدی مدیریت وزن در افراد دارای اضافه وزن یا چاقی بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افرادی بود که در بازه زمانی اسفند ۱۳۹۹ تا اردیبهشت ۱۴۰۰ طی فراخوان به تعداد ۳۸ نفر به کلینیک روان‌شناسی پذیرش و تعهد مراجعه کردند. از جامعه مذکور، تعداد ۳۰ نفر از افرادی که دارای ملاک‌های ورود به پژوهش بودند، به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب، و به شکل تصادفی در سه گروه ۱۰ نفره (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) گمارش شدند. ابزار سنجش این پژوهش، پرسشنامه خودکارآمدی مدیریت وزن (WELSQ) بود. به منظور تحلیل داده‌ها، از تحلیل کوورایانس چند متغیری استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که در هر دو گروه آزمایش، میانگین نمرات پس آزمون نسبت به پیش آزمون تغییر کرده بود (۰۵/۰>P). همچنین مقایسه زوجی گروه‌ها نشان داد که در خرده مقیاس خودکارآمدی هنگام فعالیت‌های مثبت، اثربخشی درمان حمایتی-آفلاین بیشتر از گروه درمانی آنلاین بود (۰۵/۰>P). در خصوص نمره کلی مدیریت وزن و سایر خرده مقیاس‌ها، بین اثربخشی این دو روش تفاوت معناداری یافت نشد (۰۵/۰<P). از این یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت چنانچه افراد مبتلا به اضافه وزن تمایلی به دریافت مداخلات حضوری نداشتند، می‌توان از مداخلات غیر حضوری به عنوان یک راهکار جایگزین استفاده نمود. The aim of this study was the compare supportive-offline therapy focused on acceptance and commitment and online group therapy based on acceptance and commitment to weight management self-efficacy in overweight or obese people. This study was a semi-experimental type with a pre-test-post-test design and a control group. The statistical population of the research included all the people who were invited to this study from the acceptance and commitment clinic during the call between March 2021 and May 2021 in the number of 38 people. From the mentioned population, 30 people who met the criteria for entering the research were selected by purposeful sampling and randomly assigned to three groups of 10 people (two experimental groups and one control group). The measurement tool of this study was the weight management self-efficacy questionnaire) WELSQ). In order to analyze the data, multivariate covariance analysis was used. The findings showed that in both experience groups, the average scores of the post-test had changed compared to the pre-test(P<0.05). the pairwise comparison of the groups showed that in the subscale of self-efficacy during positive activities, the effectiveness of the supportive-offline therapy was more than the online-group therapy(P<0.05). Regarding other subscales, no significant difference was found between the effectiveness of these two methods(P>0.05). From these findings, it can be concluded that if overweight people do not want to receive face-to-face interventions, non-face-to-face interventions can be used as an alternative solution. اضافه وزن, چاقی, درمان حمایتی-آفلاین, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, گروه درمانی آنلاین, مدیریت وزن. Overweight, obesity, supportive-offline therapy, acceptance and commitment therapy, online group therapy, weight management. 217 226 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-1726-4&slc_lang=fa&sid=1 Narges Hosseininia نرگس حسینی نیا hosseininia.narges@gmail.com 0082134650 100319475328460048702 No Ph.D Student, Department of Health Psychology, Kish International Branch, Islamic Azad University, Kish Island, Iran دانشجوی دکتری روان‌شناسی سلامت، گروه روان‌شناسی سلامت، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران. Peyman Dousti پیمان دوستی peyman.dousti@gmail.com 3875544447 100319475328460048703 Yes Ph.D, Department of Psychology, Tehran North Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. دکتری تخصصی روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Pegah Dousti پگاه دوستی pegahdousti94@gmail.com 3860713035 100319475328460048704 No M. A. Student, Department of Psychology, Hamedan Branch, Islamic Azad University, Hamedan, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. Shabnam Dousti شبنم دوستی shabnamdousti6@gmail.com 3861086697 100319475328460048705 No BA Student, Department of Psychology, Hamedan Branch, Islamic Azad University, Hamedan, Iran. کارشناسی روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. Mojtaba Qanimoakher مجتبی غنی موخر mojtabaghani95@gmail.com 100319475328460048706 100319475328460048706 No Department of Psychology, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tenran, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی صنعتی سازمانی، گروه روان‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.