fa اثربخشی برنامه یادگیری اجتماعی-هیجانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر خودتنظیمی هیجانی و علایم اختلال نقص توجه/بیش فعالی در کودکان روانشناسی بالینی Clinical Psychology پژوهشي Research <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:black">پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی برنامه یادگیری اجتماعی-هیجانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی</span></span></span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:black">بر خودتنظیمی هیجانی و علایم اختلال نقص توجه/بیش فعالی در کودکان انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان یازده تا چهارده سال مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره کودک شهر خوی در سال 1401-1400 بود. نمونه آماری شامل 30 کودک بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند.</span></span></span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:black"> ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل </span></span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:black">پرسشنامه علائم مرضی کودکان (</span></span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="color:black">CSI-4</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:black">) اسپرافکین و همکاران (1984) و چک‌لیست تنظیم هیجانی</span></span></span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:black"> (</span></span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">ERC</span></span></span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:black">)</span></span></span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:black">شیلدز و کیکتی (1997)</span></span></span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:black">بود. در این پژوهش، شرکت‌کنندگان گروه آزمایش برنامه یادگیری اجتماعی-هیجانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی را طی 15 جلسه 60 دقیقه‌ای دریافت کردند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری</span></span></span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:black"> انجام شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون بین میانگین پس‌آزمون خودتنظیمی هیجانی و علایم نقص توجه/بیش فعالی در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی‌داری در سطح 01/0 وجود داشت</span></span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:black">. با توجه به یافته‌ها می‌توان مطرح کرد که مداخله یادگیری اجتماعی-هیجانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی درمان موثری برای بهبود عملکردهای هیجانی و علایم نقص توجه/بیش فعالی در کودکان بوده است.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></span> <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span style="font-size:9.5pt"><span style="line-height:115%"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">The present study was conducted with the aim of determining the effectiveness of a Mindfulness-based Social-emotional Learning Program on emotional self-regulation and symptoms of attention-deficit/hyperactivity disorder in children. The current research was semi-experimental with a pretest-posttest design and a control group. The statistical population of the research included all students aged 11 to 14 who were referred to the child counseling centers of Khoy City in 2021-2022. The statistical sample consisted of 30 children who were selected by purposive sampling and were replaced in two experimental and control groups. The data collection tools included Children&#39;s Illness Symptoms Questionnaire (CSI-4) Sprafkin et al. (1984) and Emotional Regulation Checklist (ERC) Shields & Cicchetti (1997). In this study, the participants of the experimental group received the mindfulness-based social-emotional learning program During 15 sessions of 60 minutes. Data analysis was done using multivariate covariance analysis. <span style="background:white">Data analysis showed that by controlling the effect of the pre-test, there was a significant difference at the level of 0.01 between the post-test mean of emotional self-regulation and symptoms of attention-deficit/hyperactivity disorder in the two experimental and control groups</span>. According to the findings, it can be suggested that the Mindfulness-based Social-emotional Learning Program is an effective treatment for improving emotional functions and symptoms of attention-deficit/hyperactivity disorder in children.</span></span></span></span></span></span></span></span></span> اختلال نقص توجه/بیش فعالی, خودتنظیمی هیجانی, ذهن آگاهی, یادگیری اجتماعی-هیجانی. Attention-deficit/Hyperactivity, Emotional Self-Regulation, Mindfulness, Social-emotional Learning. 25 34 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-1101-2&slc_lang=fa&sid=1 Reza Mohammadzadeghan رضا محمدزاده گان reza.moh1@gmail.com 2790143293 100319475328460049610 No Ph.D student in Educational Psychology, Department of Educational Sciences and Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran. دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. Abolfazl Farid ابوالفضل فرید abolfazlfarid@gmail.com 100319475328460049611 100319475328460049611 Yes Associate Professor, Department of Educational Sciences, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran. دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان­شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. Gholamreza Chalabianlu Hasratanlo غلامرضا چلبیانلو حسرتانلو Chalabianloo@azaruniv.ac.ir 100319475328460049612 100319475328460049612 No Assistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran. استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان­شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. Javad Mesrabadi جواد مصرآبادی mesrabadi@gmail.com 100319475328460049613 100319475328460049613 No Professor, Department of Educational Sciences, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran. استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان­شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.