Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa مقایسه اثربخشی برنامه درمانی گربه مقابله گر و آموزش خود دلگرم سازی بر اضطراب اجتماعی و اضطراب امتحان دانش آموزان Comparison of the Effectiveness of Confrontational Cat Treatment Program and Self-Encouragement Training on Students' Social Anxiety and Exam Anxiety روانشناسی تربیتی Educational Psychology پژوهشي Research پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی برنامه درمانی گربه مقابلهگر و خود دلگرمسازی بر اضطراب اجتماعی و اضطراب امتحان دانشآموزان صورت گرفت. این پژوهش نیمهآزمایشی و با طرح پیشآزمون- پسآزمون و با گروه کنترل و دوره پیگیری بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان دختر پایه ششم در سال تحصیلی 1399-1398 شهر زنجان بود که از بین آنها 45 نفر داوطلب واجد شرایط به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری جایگذاری شدند. هر سه گروه پرسشنامههای اضطراب اجتماعی (SAQ) کانر و همکاران (2000) و اضطراب امتحان (EAQ) ابوالقاسمی و همکاران (1375) را تکمیل کردند. یکی از گروههای آزمایش به مدت 16 جلسه (هر جلسه 60 دقیقه) تحت برنامه درمانی گربه مقابلهگر و گروه آزمایشی دیگر به مدت 10 جلسه (هر جلسه 90 دقیقه) تحت برنامه درمانی خود دلگرمسازی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد هر دو مداخله درمانی گربه مقابلهگر و خود دلگرمسازی در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری باعث کاهش اضطراب اجتماعی و اضطراب امتحان دانشآموزان شد (001/0>P) و این نتیجه تا مرحله پیگیری ماندگار بود. همچنین نتایج نشان داد که مداخله خود دلگرمسازی در مقایسه با گربه مداخلهگر تأثیر بیشتری در کاهش اضطراب اجتماعی و اضطراب امتحان دانشآموزان داشت (05/0>P). بنابراین برنامه خود دلگرمسازی در کاهش اضطراب اجتماعی و اضطراب امتحان دانشآموزان مؤثرتر از برنامه گربه مداخلهگر است. The present study aimed to compare the effectiveness of the confrontational cat therapy program and self-encouragement training on students' social anxiety and exam anxiety. This semi-experimental research employed a pre-test-post-test design with a control group and included a follow-up period. The statistical population consisted of 6th-grade female students in the academic year 2019-2020 in Zanjan city. A total of 45 qualified volunteers were selected through purposive sampling and randomly assigned to three groups of 15 individuals. All three groups completed social anxiety questionnaires (SAQ) by Connor & et al (2000) and exam anxiety (EAQ) by Abolghasemi & et al (1996). One of the experimental groups underwent the confrontational cat treatment program for 16 sessions (60 minutes each session), while the other experimental group underwent the self-encouragement treatment program for 10 sessions (90 minutes each session). Data analysis was conducted using the method of analysis of variance with repeated measurements and Benferoni's post hoc test. Results indicated that both the confrontational cat and self-encouragement interventions, compared to the control group, significantly reduced students' social anxiety and exam anxiety (P<0.001), and this reduction persisted until the follow-up stage. Additionally, the results revealed that the self-encouragement intervention had a greater effect in reducing students' social anxiety and exam anxiety compared to the cat intervention (P<0.05). In conclusion, the self-encouragement program was found to be more effective in reducing the social anxiety and test anxiety of students than the confrontational cat program. اضطراب اجتماعی, اضطراب امتحان, برنامه درمانی خود دلگرمسازی, برنامه درمانی گربه مقابله گر, دانش آموزان. Social Anxiety, Exam Anxiety, Self-Encouragement Therapy Program, Interventional Cat Treatment Program, Students. 55 64 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-9704-1&slc_lang=fa&sid=1 Sabah Rostami صباح رستمی sabahrostami1@gmail.com 100319475328460057664 100319475328460057664 No PhD Student of Educational Psychology, Zanjan Branch, Islamic Azad University, Zanjan, Iran. دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران. Hassan Asadzadeh حسن اسدزاده Asadzadeh.D@atu.ac.ir 100319475328460057665 100319475328460057665 Yes Associate Professor, Department of Educational Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran. دانشیار گروه روانشناسی تربیتی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Gholamhossein Entesar Foumani غلامحسین انتصارفومنی foumani1397@gmail.com 100319475328460057666 100319475328460057666 No Assistant Professor of Psychology, Zanjan Branch, Islamic Azad University, Zanjan, Iran. استادیار گروه روانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران. Masoud Hejazi مسعود حجازی hejazizanjan@gmail.com 100319475328460057667 100319475328460057667 No Assistant Professor of Psychology, Zanjan Branch, Islamic Azad University, Zanjan, Iran. استادیار گروه روانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.