Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa تدوین الگوی مداخله ای زندگی زناشویی براساس رویکرد مثبت نگر و روان شناسی اسلامی و بررسی اثربخشی الگوی تدوین شده بر الگوهای ارتباطی زوجین متعارض Development of an intervention model of married life based on a positive approach and Islamic psychology and its effectiveness on communication patterns of conflicting couples روانشناسی دینی Religious Psychology پژوهشي Research پژوهش حاضر با هدف تدوین مداخله زندگی زناشویی مبتنی بر رویکرد مثبت‌نگر و روان‌شناسی اسلامی و امکانسنجی آن بر الگوهای ارتباطی زوجین متعارض انجام شد. روش تحقیق ترکیبی (کیفی- کمی) بود. روش تحقیق بخش کمی نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری تمامی زوجهای دارای تعارض زناشویی شهر تهران در سال 1401 بودند که 30 نفر به صورت دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی 15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار بخش کمی پرسشنامه تعارض زناشویی ثنایی (MCQ) (1379) و پرسشنامه الگوهای ارتباطی کریستنسن و سلاوی (CPQ) (1984) بود. دادههای بخش کمی با تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. در نتایج بخش کیفی 2 مضمون اصلی شناسایی شد که شامل «اسلامی، مثبت نگری» و 9 مضمون فرعی شامل «تقوا و اعتقادات مذهبی، اخلاق اسلامی، شکرگذاری، مقابله مثبت، تقویت هیجانات مثبت، مهارتهای ارتباطی مثبت، ارتقاء توانمندیهای مثبت، باورهای مثبت و منفی» از دیدگاه مشارکت کنندگان شد که میتوانند درک متخصصان از پدیده رویکرد روانشناسی اسلامی و مثبتنگری برای زندگی زوجین متعارض را به تصویر کشند. همچنین، یافتههای بخش کمی نشان داد که که با کنترل اثر پیشآزمون بین میانگین پسآزمون الگوهای ارتباطی گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (05/0>p). میتوان نتیجه گرفت که مداخله زندگی زناشویی مبتنی بر رویکرد مثبتنگر و روان‌شناسی اسلامی برای الگوهای ارتباطی زوجین موثر هستند. The research was conducted with the aim of the development of marital life intervention based on a positive approach and Islamic psychology and its feasibility on communication patterns of conflicted couples. The research method was generally mixed (qualitative-quantitative). The research method in the quantitative part was semi-experimental with a pre-test-post-test plan and a control group. The statistical population of the quantitative part was all the couples with marital conflict in Tehran in 2022, 30 people were convenience selected and 15 people were randomly assigned to the experimental group and 15 people to the control group. The data collection tools in the quantitative part: are the Sanai Marital Conflict Questionnaire (MCQ) (2000) and the communication questionnaire of Christensen and Salawi (CPQ) (1984). The data were analyzed in multivariate covariance analysis. In the results of the qualitative part, 2 main themes were identified, which include "Islamic, positivity" and 9 sub-themes including "piety and religious beliefs, Islamic ethics, gratitude, positive coping, strengthening positive emotions, positive communication skills." "enhancement of positive abilities, positive and negative beliefs". Also, the findings of the quantitative section showed that by controlling the effect of the pre-test, there is a significant difference between the mean of the post-test communication patterns of the experimental and control groups (p<0.05). It can be concluded that marital life interventions based on a positive approach and Islamic psychology are effective for couples' communication patterns. زوجین متعارض, الگوهای ارتباطی, الگوی زندگی زناشویی, رویکرد مثبت‌نگر, روان‌شناسی اسلامی. Conflicted Couples, communication patterns, Marital life Pattern, Positive approach, Islamic psychology. 161 170 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-10438-1&slc_lang=fa&sid=1 Narges Mousavi نرگس موسوی nrgsmwswy55@gmail.com 100319475328460061386 100319475328460061386 No PhD student, Department of counseling, College of Humanities, Khomein Branch, Islamic Azad University, Khomein, Iran. دانشجو دکتری، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران. Rahim Hamidipour رحیم حمیدی پور r.hamidipour@cfu.ac.ir 100319475328460061387 100319475328460061387 Yes Assistant professor, Department of Psychology and Counseling, University Teachers, Tehran, Iran. استادیار، گروه آموزشی روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان تهران، ایران. Hassan Heidari حسن حیدری heidarihassan@yahoo.com 100319475328460061388 100319475328460061388 No Assistant professor, Department of counseling, College of Humanities, Khomein Branch, Islamic Azad University, Khomein, Iran. دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران. Hossein Davoodi حسین داوودی R.hamidipour@cfu.ac.ir 100319475328460061389 100319475328460061389 No Assistant professor, Department of counseling, College of Humanities, Khomein Branch, Islamic Azad University, Khomein, Iran. استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران.