Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa اثربخشی پارادوکس درمانی بر تحمل پریشانی و اجتناب تجربی زنان متعارض مراجعه کننده به مراکز مشاوره The Effectiveness of Paradox Therapy on Distress Tolerance and Experiential Avoidance of Conflicted Women Referring to Counseling Centers روانشناسی خانواده Family Psychology پژوهشي Research هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین اثربخشی پارادوکس درمانی بر تحمل پریشانی و اجتناب تجربی زنان متعارض مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره بود. روش پـژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون_ پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعـه آمـاری پژوهش کلیـه زنان متعارض مراجعه‌کننده به کلینیک‌های مشاوره منطقه 1 و 2 و 3 در شهر تهران در سال 1402-1401 بود. از میـان آن‌ها 30 زن متعارض داوطلب و واجـد شـرایط در چهارچوب نمونه‌گیری غیر تصادفی در دسترس انتخاب و به شیوه جایگزینی تصادفی در دوگروه آزمایش و گـواه (هرگروه 15 نفر) گمارده شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس تحمل پریشانی (DTS ، سیمونز و گاهر، 2005) و پرسشنامه اجتناب تجربی چندبعدی (MEAQ ، گامز و همکاران،2011) استفاده شد. برای گروه آزمـایش 6 جلسـه 90 دقیقه‌ای برنامه های درمانی مبتنی بر پارادوکس درمانی اجرا شد. جهـت تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری توصیفی و تحلیل کوواریانس چندمتغیری استفاده شد. نتـایج پـژوهش نشـان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون تحمل پریشانی و اجتناب تجربی در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در سطح (05/0 P<) وجود دارد. بنابراین با استفاده از پارادوکس درمانی می‌توان سطح تحمل پریشانی زنان متعارض را افزایش و اجتناب تجربی را کاهش داد. The purpose of this research was to the effectiveness of Paradox Therapy on distress tolerance and experiential avoidance of conflicted women referring to counseling centers. The current research method was a semi-experimental design with a pre-test and a post-test with a control group. The statistical population of the present study was all conflicted women referring to counseling clinics of regions 1, 2, and 3 in Tehran in 1402-1401. Among them, 30 conflicting women who volunteered and qualified were selected in the framework of available non-random sampling and randomly assigned to experimental and control groups (15 people in each group). Distress Tolerance Scale (Simmons and Gaher, 2005) and Experiential Avoidance Questionnaire (Games et al., 2011) were used to collect data. For the experimental group, 6 90-minute sessions of treatment programs based on paradox therapy were implemented. Descriptive statistical methods and multivariate covariance analysis were used to analyze the data. The results of the research showed that by controlling the effect of the pre-test, there is a significant difference (P<0.05) between the mean of the post-test of distress tolerance and experimental avoidance in the experimental and experimental groups. Therefore, by using paradox therapy, it is possible to increase the distress tolerance level of conflicted women and reduce experimental avoidance. تحمل پریشانی, اجتناب تجربی, متعارض, پارادوکس درمانی. Distress Tolerance, Experiential Avoidance, Conflicting, Paradox Therapy. 81 90 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-12053-1&slc_lang=fa&sid=1 Jamila Najafi Dehaghani جمیله نجفی دهاقانی j.najafi01@yahoo.com 100319475328460070276 100319475328460070276 Yes M.A Student of Clinical Psychology, Department of Psychology, Eslamshahr Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Firozeh Zanganeh Motlaq فیروزه زنگنه مطلق zanganeh.firoozeh@gmail.com 100319475328460070277 100319475328460070277 No Assistant Professor, Department Of Psychology, Arak Branch, Islamic Azad University, Arak, Iran. استادیار روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران. Zohreh Esmaeilzadeh زهره اسمعیل زاده z_esm@islamshahr.iau.ir 100319475328460070278 100319475328460070278 No Assistant Professor, Department Of Educational Sciences, Eslamshahr Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. استادیار، گروه آموزش ابتدائی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.