Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa نقش میانجی یادگیری خودراهبر در رابطه توانمندی منش و سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان The mediating role of self-directed learning in the relationship between character strength and academic vitality of students روانشناسی تربیتی Educational Psychology پژوهشي Research هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی یادگیری خودراهبر در رابطه توانمندی منش و سرزندگی تحصیلی دانشآموزان بود. روش پژوهش توصیفی -همبستگی از نوع مدلیابی ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان پایه یازدهم شهرستان خدابنده در سال تحصیلی 1401 -1402 بود که به روش نمونه‌گیری دردسترس 220 نفر به‌ عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سرزندگی تحصیلی (AVQ) دهقانی زاده و حسین چاری (1391)، مقیاس آمادگی برای خودراهبری در یادگیری (SDLRS) فیشر و همکاران (2001) و پرسشنامه توانمندی های منش (CSQ) پترسون و سیگلمن (2004) بود. از تحلیل معادلات ساختاری برای تحلیل دادهها استفاده شد. نتایج بیانگر برازش مطلوب مدل پژوهش بود. نتایج بیانگر معناداری اثرمستقیم توانمندیهای منش بر یادگیری خودراهبر (004/0=P) و اثر مستقیم یادگیر خودراهبر بر سرزندگی تحصیلی (004/0=P) بود. اما اثر مستقیم توانمندیهای منش بر سرزندگی تحصیلی معنادار نبود (05/0<P). همچنین نتایج بیانگر اثر غیرمستقیم توانمندیهای منش بر سرزندگی تحصیلی با میانجیگری یادگیری خودراهبر بود (004/0=P). این نتایج نشان میدهد که توانمندی منش میتواند به طور غیر مستقیم از طریق یادگیری خودراهبر بر سرزندگی تحصیلی اثر بگذارد و به طور مستقیم نقشی روی آن ندارد. The purpose of the present study was to investigate the mediating role of self-directed learning in the relationship between the character strength and academic vitality of students. The research method was descriptive-correlation of structural modeling type. The statistical population included the 11th-grade students of Khodabande city in the academic year of 1401-1402, 220 people were selected as the sample size using the available sampling method. The research tools include the Academic vitality questionnaire (AVQ) by Dehghanizadeh and Hossein Chari (2013), the self-directed learning readiness scale (SDLRS) by Fisher et al. (2001), and the Character strengths Questionnaire (CSQ) by Peterson and Siegelman (2004). Structural equation analysis was used to analyze the data. The results showed the optimal fit of the research model. The results showed a significant direct effect of character strengths on self-directed learning (P=0.004) and the direct effect of self-directed learning on academic vitality (P=0.004). However, the direct effect of character strengths on academic vitality was not significant (P<0.05). Also, the results showed the indirect effect of character strengths on academic vitality with the mediation of self-directed learning (P=0.004). These results show that character strengths can indirectly affect academic vitality through self-directed learning and do not have a direct role in it. سرزندگی تحصیلی, توانمندی منش, یادگیری خودراهبر. Academic Vitality, Character Strengths, Self-Directed Learning. 197 204 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-11085-2&slc_lang=fa&sid=1 Parvin Zolghadri پروین ذوالقدری zolghadri@pnu.ac.ir 100319475328460070308 100319475328460070308 No Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Payam Noor University, Tehran, Iran. استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Yadoleh Kathirlou یداله کثیرلو kasirloo54@yahoo.com 4371107801 100319475328460070309 Yes Faculty of Psychology Department, Payam Noor University, Tehran, Iran. هیأت علمی گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.