Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی و درمان پذیرش و تعهد بر تحمل پریشانی و اجتناب تجربه‌ای در افراد مبتلا به اختلال افسردگی اساسی Comparing the effectiveness of emotional schema therapy and acceptance and commitment therapy on distress tolerance and experiential avoidance in people with major depressive disorder روانشناسی بالینی Clinical Psychology پژوهشي Research هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تحمل پریشانی و اجتناب تجربه‌ای در افراد مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بود. روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طراحی پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی افراد مبتلا به اختلال افسردگی اساسی در شهر کرمانشاه در سال ۱۴۰۲ بودند. در این تحقیق، ۴۵ نفر به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش (هر کدام ۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ نفر) جایگذاری شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل فرم ۲ افسردگی بک (BDI-II) (۱۹۶۱)، مقیاس تحمل پریشانی (DTS) سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) و مقیاس اجتناب تجربه‌ای (EAQ) گامز و همکاران (۲۰۱۱) بودند. گروه آزمایش اول ۹ جلسه طرحواره درمانی هیجانی و گروه آزمایش دوم ۸ جلسه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را به‌صورت هفتگی دریافت کردند. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون، تفاوت معناداری در میانگین‌های پس‌آزمون مربوط به تحمل پریشانی و اجتناب تجربه‌ای در سه گروه در سطح ۰۵/۰ مشاهده شد (۰۵/۰>p). همچنین، یافته‌ها نشان داد که بین بین اثربخشی مداخلات بر تحمل پریشانی و اجتناب تجربه‌ای تفاوت معناداری وجود نداشت (۰۵/۰<p)؛ بنابراین، می‌توان نتیجه‌گیری کرد که هر دو نوع مداخله قادر به بهبود تحمل پریشانی و اجتناب تجربه‌ای بودند. The present study aimed to compare the effectiveness of emotional schema therapy and acceptance and commitment therapy on distress tolerance and experiential avoidance in people with major depressive disorder. The research method was a quasi-experimental design with a pre-test-post-test format and a control group. The statistical population included all individuals with major depressive disorder in Kermanshah in 2024. In this study, 45 participants were selected through convenience sampling and randomly assigned to two experimental groups (15 participants each) and a control group (15 participants). The instruments used in this study included the Beck Depression Inventory-II (BDI-II) (1961), the Distress Tolerance Scale (DTS) by Simmons and Gaher (2005), and the Experiential Avoidance Scale (EAQ) by Gomez et al. (2011). The first experimental group received nine sessions of emotional schema therapy, while the second experimental group received eight sessions of acceptance and commitment therapy weekly. Multivariate analysis of covariance was used to analyze the data. The results showed that by controlling for the pretest effect, a significant difference was observed in the posttest means of distress tolerance and experiential avoidance among the three groups at the 0.05 level (p < 0.05). Additionally, the findings indicated no significant difference between the effectiveness of the interventions on distress tolerance and experiential avoidance (p < 0.05); therefore, it can be concluded that both types of interventions were able to improve distress tolerance and experiential avoidance. اجتناب تجربی, تحمل پریشانی, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, طرح‌واره درمانی هیجانی, اختلال افسردگی اساسی. Experiential Avoidance, Distress Tolerance, Acceptance and Commitment Therapy, Emotional Schema Therapy, Major depressive Disorder. 199 210 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-13077-2&slc_lang=fa&sid=1 Azadeh Naser آزاده ناصری 100319475328460079626 100319475328460079626 No M.A General Psychology, Islamic Azad University, Kermanshah Branch, Iran. کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمانشاه، ایران. Roghaye Bashirzade رقیه بشیرزاده 100319475328460079627 100319475328460079627 No M.A Clinical Psychology, Islamic Azad University, Ardabil Branch, Iran. کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، ایران. Mokhtar Arefi مختار عارفی M.arefi@iauksh.ac.ir 100319475328460079628 100319475328460079628 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Islamic Azad University, Kermanshah Branch, Iran. استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، ایران.