Rooyesh-e-Ravanshenasi Journal(RRJ)

fa رابطه بین آسیب دوران کودکی و پریشانی روان‌شناختی در افراد مبتلا به درد مزمن: نقش میانجی ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی The relationship between childhood trauma and psychological distress in individuals with chronic pain: The mediating role of alexithymia and mindfulness روانشناسی بالینی Clinical Psychology پژوهشي Research پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی در رابطه بین آسیب‌ دوران کودکی و پریشانی روان‌شناختی افراد مبتلا به درد مزمن بود. روش این پژوهش توصیفی- همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری این پژوهش شامل افراد مبتلا به درد مزمن شهر نیشابور در سال 1403 بود که به مراکز درمانی مراجعه کرده بودند. 255 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه آسیب دوره کودکی (CQT؛ برنستاین و همکاران، 2003)، مقیاس پریشانی روان‌شناختی کسلر (K-10؛ کسلر و همکاران؛ 2002)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (TAS؛ بکبی و همکاران، 1994) و پرسشنامه پنج عاملی ذهن آگاهی (FFMQ، بائر و همکاران، 2012) پاسخ دادند. داده‌ها به روش تحلیل مسیر تحلیل شد. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش برخوردار است. همچنین نتایج نشان داد که آسیب‌ دوران کودکی بر ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی اثر مستقیم و معنادار داشت؛ همچنین اثر مستقیم ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی بر پریشانی روان‌شناختی نیز معنادار بود (05/0>P). علاوه بر این، نتایج نشان داد که ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی در رابطه بین آسیب‌ دوران کودکی و پریشانی روان‌شناختی نقش میانجی دارد (05/0>P). بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که آسیب دوران کودکی به‌طور غیرمستقیم و با میانجی‌گری ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی بر پریشانی روان‌شناختی اثر داشت. The present study aimed to investigate the mediating role of alexithymia and mindfulness in the relationship between childhood trauma and psychological distress in individuals with chronic pain. This research employed a descriptive-correlational design using structural equation modeling. The statistical population consisted of individuals with chronic pain in Neyshabur in 2024 who had referred to medical centers. A total of 255 participants were selected using convenience sampling and responded to the Childhood Trauma Questionnaire (CTQ; Bernstein et al., 2003), the Kessler Psychological Distress Scale (K-10; Kessler et al., 2002), the Toronto Alexithymia Scale (TAS; Bagby et al., 1994), and the Five Facet Mindfulness Questionnaire (FFMQ; Baer et al., 2012). Data were analyzed using path analysis. The results indicated a good model fit. Childhood trauma had a significant and direct effect on both alexithymia and mindfulness. Furthermore, alexithymia and mindfulness had significant direct effects on psychological distress (p<.05). Additionally, the findings revealed that alexithymia and mindfulness mediated the relationship between childhood trauma and psychological distress (p<.05). It can be concluded that childhood trauma affects psychological distress indirectly through the mediating roles of alexithymia and mindfulness. پریشانی روان‌شناختی, ناگویی هیجانی, آسیب دوران کودکی, درد مزمن, ذهن آگاهی. Psychological Distress, Alexithymia, Childhood Trauma, Chronic Pain, Mindfulness. 171 180 http://frooyesh.ir/browse.php?a_code=A-10-13704-1&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh khajeh Hasani Rabari فاطمه خواجه حسنی رابری hasani@iau-neyshabur.ac.ir 100319475328460079715 100319475328460079715 No Department of Psychology, Ne.C., Islamic Azad University, Neyshabur, Iran. گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. Ahmad Mansouri احمد منصوری mansoury_am@iau.ac.ir 5729903995 100319475328460079716 Yes Department of Psychology, Ne.C., Islamic Azad University, Neyshabur, Iran. گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.