1- دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه هرمزگان، هرمزگان، ایران.
2- کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده غیرانتفاعی رفاه تهران، تهران، ایران.
3- کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی، دانشگاه علوم تحقیقات تهران (مرکزی)، اراک، ایران.
4- استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. ، s.habibi@cfu.ac.ir
چکیده: (2207 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان راهحل محور بر انعطافپذیری هیجانی و معنای زندگی زنان مواجه شده با پیمانشکنی همسر بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری این پژوهش شامل کلیهی زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی مراجعهکننده به مراکز مشاوره منطقه 18 شهر تهران در سال 1402 بود. از بین جامعهی آماری پژوهش تعداد 30 زن به روش دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفر آزمایش و کنترل جایگذاری شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای انعطافپذیری هیجانی رشید و بیات (1398، EFI) و معنای زندگی استگر و همکاران (2006، MLQ) استفاده شد. شرکتکنندگان گروه آزمایش، 8 جلسه درمان راهحل محور گرانت را دریافت نمودند. دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری، مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتهها نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون انعطافپذیری هیجانی و معنای زندگی در دو گروه تفاوت معناداری در سطح 01/0>P وجود داشت. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که درمان راهحل محور تأثیر قابل قبولی در بهبود انعطافپذیری هیجانی و معنای زندگی افراد مواجه شده با پیمان شکنی همسر داشته است.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی خانواده دریافت: 1403/7/9 | پذیرش: 1403/9/6 | انتشار الکترونیک: 1404/2/2