Ethics code: IR.IAU.SARI.REC.1404.006
1- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
2- استادیار، گروه پرستاری، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. ، akbar2536@gmail.com
3- استاد مدعو، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
چکیده: (234 مشاهده)
هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی بازیدرمانی شناختی-رفتاری و توانبخشی شناختی بر پیشرفت تحصیلی دانشآموزان نارساخوان بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش دانشآموزان 8 تا 12 سال مبتلا به نارساخوانی بود که در سال تحصیلی 1404-1403 به مراکز کودکان با ناتوانیهای یادگیری شهر بابل مراجعه کرده بودند. که 54 دانشآموزان به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هرگروه 18 نفر) جایگذاری شدند. شرکتکنندگان گروه بازیدرمانی شناختی-رفتاری به صورت فردی در 10 جلسه 30 دقیقهای و شرکت کنندگان گروه توانبخشی شناختی به صورت فردی در 8 جلسه 45 دقیقهای تحت مداخله قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه عملکرد تحصیلی (EPT) فام و تیلور (1999) بود. دادهها با استفاده از روش تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین میانگین پیش آزمون و پسآزمون پیشرفت تحصیلی در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری وجود داشت (01/0>P). اما بین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P) و نتایج در دوره پیگیری حفظ شدند. همچنین بین دو گروه آزمایش، تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0<P). بنابراین بازیدرمانی شناختی-رفتاری و توانبخشی شناختی اثربخشی یکسانی بر پیشرفت تحصیلی دانشآموزان نارساخوان دارند و میتوان از هر دو مداخله به عنوان رویکرد درمانی اثربخش و در دسترس استفاده کرد تا پیشرفت تحصیلی را بهبود بخشید.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی دریافت: 1404/5/26 | پذیرش: 1404/6/8 | انتشار الکترونیک: 1405/1/9