مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 1 - ( فروردین 1405 / پیاپی 118 1405 )
سال 15 شماره 1 صفحات 190-181 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Shojaiezadeh M, Yazdanpanah M. (2026). Comparison of Alexithymia and Theory of Mind in Students with Specific Learning Disorder and Typical Students. Rooyesh. 15(1), 181-190. doi:10.66224/Rooyesh.15.1.181
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6522-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6522-fa.html
شجاعی زاده محمدرضا، یزدان پناه محمدعلی.(1405). مقایسه ناگویی هیجانی و نظریه ذهن در دانشآموزان با اختلال یادگیری خاص و عادی رویش روان شناسی 15 (1) :190-181 10.66224/Rooyesh.15.1.181
1- دانشجوی کارشناسیارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران. ،yazdan52@gmail.com
2- استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران. ،
چکیده: (208 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف مقایسه ناگویی هیجانی و نظریه ذهن در دانشآموزان با اختلال یادگیری خاص و دانشآموزان عادی انجام شد. نوع پژوهش توصیفی و روش آن علی–مقایسهای بود. جامعۀ پژوهش را دانشآموزان ۱۰ تا ۱۲ ساله دارای اختلال یادگیری خاص و دانشآموزان عادی مدارس ابتدایی منطقه ۴ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ تشکیل دادند که از بین آنها بهصورت در دسترس ۳۰ نفر از دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص و بهصورت خوشهای چندمرحلهای ۳۰ نفر از دانشآموزان عادی به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه ناگویی هیجانی کودکان (CAS؛ نسائی مقدم و همکاران، ۱۳۹۹) و پرسشنامه نظریه ذهن (ToMI؛ هوتچینز و همکاران، ۲۰۱۲) بود. روش تحلیل دادهها تحلیل واریانس چندمتغیری (مانوا) بود. یافتههای پژوهش نشان داد که بین میزان ناگویی هیجانی و نظریه ذهن در دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص و عادی تفاوت معناداری وجود دارد (001/0p<). میانگین نمرات گروه دانشآموزان با اختلال یادگیری خاص در ناگویی هیجانی و خرده مقیاسهای آن بالاتر از گروه دانشآموزان عادی بود (001/0p<). همچنین میانگین نمرات گروه دانشآموزان با اختلال یادگیری خاص در نظریه ذهن و ابعاد آن پایینتر از گروه دانشآموزان عادی بود (001/0p<). این نتایج بر اهمیت توجه به جنبههای هیجانی–شناختی در ارزشیابی و مداخلات مرتبط با نیازهای اجتماعی–هیجانی کودکان دارای اختلال یادگیری خاص تأکید دارد.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی عمومی
دریافت: 1404/6/6 | پذیرش: 1404/7/26 | انتشار الکترونیک: 1405/1/9
دریافت: 1404/6/6 | پذیرش: 1404/7/26 | انتشار الکترونیک: 1405/1/9
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
