1- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی سیمای دانش، رشت، ایران.
2- استادیار گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی سیمای دانش، رشت، ایران. ، Ehya110@yahoo.com
چکیده: (248 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی خود خاموشی در زنان متاهل بر اساس پنج عامل بزرگ شخصیت با نقش واسطهای تنظیم هیجان انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی_همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری پژوهش زنان متاهل شهر رشت در سال 1404 بود. به روش نمونهگیری در دسترس، نمونهای به تعداد 250 نفر انتخاب و در مطالعه شرکت کردند. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس خود خاموشی (STSS، جک و دیل، 1992)، پرسشنامه شخصیتی نئو (NEO-FFI، مک کری و کاستا، 1985) و و تنظیم هیجان (ERQ، گراس و جان، 2003) بودند. دادهها با استفاده از روش تحلیل مسیر تجزیهوتحلیل شدند. نتایج تحلیل مسیر حاکی از برازش مناسب مدل بود. یافتهها نشان داد که ویژگی شخصیتی روانرنجوری هم به صورت مستقیم و هم غیر مستقیم از طریق ارزیابی مجدد توانست خودخاموشی در زنان متاهل را پیشبینی کند. موافق بودن و با وجدان بودن نیز هم به صورت مستقیم و هم غیر مستقیم از طریق سرکوبی توانستند خودخاموشی را پیشبینی کنند. برونگرایی و گشودگی به تجربه از طریق ارزیابی مجدد به صورت غیر مستقیم توانستند خود خاموشی را پیشبینی کنند (۰01/۰p‹). این نتایج نشان میدهد که پنج عامل بزرگ شخصیت با توجه به نقش مهم ارزیابی مجدد و سرکوبی میتوانند تبیین کننده خودخاموشی در زنان متاهل باشند. این نتیجه تأکید میکند که در درمانهای روانشناختی، توجه ویژهای باید به ویژگیهای شخصیتی و بهبود ابراز هیجانات داده شود تا خودخاموشی کاهش یابد.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی خانواده دریافت: 1404/6/10 | پذیرش: 1404/6/26 | انتشار الکترونیک: 1405/1/9