1- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
2- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
3- استادیار گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. ، Honi_revi3824@yahoo.com
چکیده: (652 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی نقاشی درمانی مبتنی بر رنگ بر مشکلات یادگیری و پرخاشگری دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری انجام گردید. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون – پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش دانشآموزان ۷ تا ۱۲ ساله مبتلا به اختلال یادگیری شهر شیراز در سال تحصیلی 1403-1404 بودند. 30 نفر به عنوان نمونه با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در 2 گروه 15 نفری (گروه آزمایش و کنترل) جایگذاری شدند. از پرسشنامه اختلالات ویژه یادگیری کلورادو (CLDQ، ویلکات و همکاران، 2011)، پرسشنامه پرخاشگری (AQ، باس و پری، 1992) و همچنین پروتکل 10 جلسهای (هر هفته یک جلسه و هر جلسه 45 دقیقه) برنامه نقاشی درمانی مبتنی بر رنگ برای جمع آوری دادهها و مداخله استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیشآزمون بین میانگین پسآزمون عملکرد خواندن، شناخت اجتماعی، اضطراب اجتماعی، پرخاشگری بدنی، پرخاشگری کلامی و خشم در دو گروه تفاوت معناداری وجود داشت (001/0p<). از یافتههای فوق میتوان نتیجه گرفت که نقاشیدرمانی مبتنی بر رنگ روشی مؤثر در بهبود مشکلات یادگیری و کاهش پرخاشگری در دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری است. این مداخله با تقویت پردازشهای شناختی و هیجانی، به بهبود مهارتهای خواندن، شناخت اجتماعی و تنظیم هیجان کودکان کمک می کند.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی دریافت: 1404/7/20 | پذیرش: 1404/7/29 | انتشار الکترونیک: 1405/3/9