Almasi N, Akbari B, Asadi Majreh S.
(2026). Comparing the Effectiveness of Compassion-Focused Therapy and Positive Psychotherapy on Self-criticism in Women with Obesity. Rooyesh. 15(3), 153-164.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6747-fa.html
الماسی نوا، اکبری بهمن، اسدی مجره سامره.
(1405). مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و رواندرمانی مثبتنگر بر خودانتقادگری در زنان مبتلا به چاقی رویش روان شناسی 15 (3) :164-153URL: http://frooyesh.ir/article-1-6747-fa.html
1- گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. ، bahmanakbari@iau.ac.ir
چکیده: (4 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و رواندرمانی مثبتنگر بر خودانتقادگری در زنان مبتلا به چاقی انجام شد. روش پژوهش حاضر، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون_ پسآزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه این پژوهش شامل زنان مبتلا به چاقی مراجعهکننده به مراکز تغذیه خصوصی در سال 1404 بود که از بین آنها، 53 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهروش تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل تخصیص یافتند. ابزار این پژوهش، پرسشنامه خودانتقادی (تامسون و زوروف، 2004) (LOSC) بود. برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد که نمرات پیشآزمون خودانتقادگری درونی و مقایسهای با نمرات پسآزمون و پیگیری در هر دو مداخله، تفاوت معناداری داشت (05/0>P). همچنین نتایج نشان داد بین دو درمان، برای خودانتقادگری مقایسهای تفاوت معناداری وجود نداشت؛ و بین دو درمان برای خودانتقادگری درونی تفاوت معناداری وجود داشت (05/0>P)؛ که نشاندهنده اثربخشی بیشتر شفقتدرمانی نسبت به درمان مثبتنگر بود. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت هر دو درمان بر کاهش خودانتقادگری در زنان مبتلا به چاقی مؤثر میباشد؛ اما درمان متمرکز بر شفقت مؤثرتر است.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی دریافت: 1404/8/27 | پذیرش: 1404/9/3 | انتشار الکترونیک: 1405/3/9