مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 2 - ( اردیبهشت 1405/ پیاپی 119 1405 )
سال 15 شماره 2 صفحات 160-151 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.AHVAZ.REC.1404.020
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Houseinpour Kahvaz S, Alavi S Z, Shahbazi M. (2026). The Effectiveness of Paradox Therapy on Emotional Expressiveness and Self-Critical Rumination in Married Women with High Anxiety. Rooyesh. 15(2), 151-160.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6764-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6764-fa.html
حسین پور کهواز سیما، علوی سیده زهرا، شهبازی مسعود.(1405). اثربخشی پارادوکس درمانی بر ابرازگری هیجانی و نشخوار خود انتقادی در زنان متاهل با اضطراب بالا رویش روان شناسی 15 (2) :160-151
1- گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2- گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. ،zahra.Alavi@iau.ac.ir
3- گروه مشاوره، واحد مسجد سلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجد سلیمان، ایران.
2- گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. ،
3- گروه مشاوره، واحد مسجد سلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجد سلیمان، ایران.
چکیده: (7 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی پارادوکس درمانی بر ابرازگری هیجانی و نشخوار خود انتقادی در زنان متاهل با اضطراب بالا انجام شد. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون_ پس آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری دو ماه بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان متاهل با نشانگان اضطراب مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر اهواز در سال 1404 بود. انتخاب نمونهها به روش نمونهگیری هدفمند انجام شد و 50 نفر از آنها انتخاب شدند و به روش تصافی ساده در دو گروه آزمایش (25 نفر) و کنترل (25 نفر) جایگذاری شدند. جهت انجام این پژوهش از پرسشنامه ابرازگری هیجانی (EEQ؛ کینگ و آمونز، ۱۹۹۰)، مقیاس نشخوار خودانتقادی (SCRS؛ اسمارت و همکاران، 2016) و سیاهه اضطراب بک (BAI؛ بک و همکاران، 1993) استفاده شد. گروه آزمایش طی 9 جلسه 45 دقیقهای به صورت فردی تحت پارادوکس درمانی قرار گرفتند. تحلیل دادهها به روش تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر انجام شد. یافتهها نشان داد که در مقایسه با گروه کنترل پارادوکس درمانی در پسآزمون و پیگیری نسبت به پیش آزمون بهطور معنادار باعث افزایش ابرازگری هیجان مثبت، منفی و صمیمیت شده است، اما در مقابل، باعث کاهش نشخوار خودانتقادی شده است (05/0>p). در مجموع میتوان نتیجه گرفت که پارادوکس درمانی یک مداخله موثر بر ابرازگری هیجانی و نشخوار خود انتقادی در زنان متاهل با اضطراب بالا بوده است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1404/9/3 | پذیرش: 1404/9/23 | انتشار الکترونیک: 1405/2/9
دریافت: 1404/9/3 | پذیرش: 1404/9/23 | انتشار الکترونیک: 1405/2/9
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
