مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 14، شماره 12 - ( اسفند 1404/ پیاپی 117 1404 )
سال 14 شماره 12 صفحات 114-107 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Purrezaian M, Purrezaian H. (2026). Effect-Evaluation of the Psychodrama based on Doubling for Parents on Students' Schooling Anxieties. Rooyesh. 14(12), 107-114.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6871-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6871-fa.html
پوررضائیان مهدی، پوررضائیان هدی.(1404). اثرسنجی رواننمایشگری مبتنی بر نقش مضاعف ویژه والدین در درمان اضطرابهای تحصیلی دانشآموزان رویش روان شناسی 14 (12) :114-107
1- استادیار، گروه پژوهش هنر، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ،h.purrezaian@ut.ac.ir
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ،
چکیده: (63 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر، طراحی و اثرسنجی یک برنامۀ آموزشی-درمانی رواننمایشگرانۀ مبتنی بر نقش مضاعف با تمرکز بر توانش اثرگذاری والدین بر اضطرابهای تحصیلی دانشآموزان بود. روش پژوهش، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه گواه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمام دانشآموزان پایۀ چهارم تا ششم دبستان دچار اضطرابهای تحصیلی در تهران بودند که از بین آنها 30 دانشآموز بهصورت هدفمند و بر اساس ملاکهای پژوهش، انتخاب شدند. دانشآموزان از طریق گمارش تصادفی و بهصورت مساوی در دو گروه آزمایش و گواه، جای گرفتند. برنامۀ آموزشی-درمانی مبتنی بر نقش مضاعف در چهار جلسۀ اصلی همراه با جلسات راهنمایی افزوده، برای والدین دانشآموزان گروه آزمایشی اجرا شد. دانشآموزان گروه گواه نیز رواننمایشگری معمول ویژۀ کودکان را دریافت کردند و والدین آنها صرفاً در جلسۀ مصاحبۀ نخست حاضر بودند. برای سنجش میزان اضطرابهای تحصیلی دانشآموزان و ادراک آنها نسبت به واکنشهای والدینشان، روش جامعهسنجی طیفنگار به کار رفت. برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که دانشآموزان هر دو گروه، تغییرات کاهشی معناداری را در اضطرابهای تحصیلی تجربه کردهاند اما ادراک این دانشآموزان نسبت به واکنشهای والدین، صرفاً در گروه آزمایشی بهطور معناداری کاهش یافته است. در واقع، یافتهها نشان داد که با کنترل اثر پیشآزمون، بین میانگین پسآزمون اضطرابهای تحصیلی گروه آزمایش و گواه، تفاوت معناداری وجود ندارد اما در مورد ادراک دانشآموزان نسبت به واکنشهای والدین، این تفاوت در سطح 001/0P‹ معنادار است. با توجه به یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که اگر در پی تغییرات ماندگار و اساسی در اضطرابهای تحصیلی دانشآموزان هستیم میبایست والدین را نیز در جلسات درمان سهیم سازیم. البته تعمیم نتایج حاصل از پژوهش حاضر، نیازمند اجرای پژوهشهای مشابه متعدد در آینده است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1404/10/12 | پذیرش: 1404/11/9 | انتشار الکترونیک: 1404/12/10
دریافت: 1404/10/12 | پذیرش: 1404/11/9 | انتشار الکترونیک: 1404/12/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
