مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 4 - ( تیر 1405/ پیاپی 121 1405 )
سال 15 شماره 4 صفحات 104-93 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Amanabadi G, Abbasi A, Akbari B. (2026). Comparing the effectiveness of compassion-focused therapy and schema therapy on self-criticism in individuals with childhood trauma. Rooyesh. 15(4), 93-104.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6981-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6981-fa.html
امانآبادی غنچه، عباسی علیرضا، اکبری بهمن.(1405). مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و طرحوارهدرمانی بر خودانتقادگری در افراد مبتلا به ترومای دوران کودکی رویش روان شناسی 15 (4) :104-93
غنچه امانآبادی1 
، علیرضا عباسی*2 ، بهمن اکبری3
، علیرضا عباسی*2 ، بهمن اکبری3
1- گروه مشاوره، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. ،alireza.abbasi2267@iau.ac.ir
3- گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. ،
3- گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
چکیده: (6 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و طرحوارهدرمانی بر خودانتقادگری افراد مبتلا به ترومای دوران کودکی انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون_ پسآزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه این پژوهش شامل دانشجویان زن دارای ترومای کودکی در شهر رشت، در سال 1404 بود که از بین آنها، 58 دانشجو به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهروش تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه 22 نفر) تخصیص یافتند که به علت ریزش شرکت کنندگان، 18 نفر در گروه درمان متمرکز بر شفقت، 19 نفر در گروه طرحوارهدرمانی و 21 نفر در گروه کنترل باقی ماندند. ابزار این پژوهش شامل پرسشنامه خودانتقادی (تامسون و زوروف، 2004) (LOSC) بود. برای تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد که نمرات پیشآزمون خودانتقادگری با نمرات پسآزمون و پیگیری در هر دو مداخله، تفاوت معناداری داشت (05/0>P). همچنین نتایج دلالت بر این داشت که بین دو درمان در طول زمان تفاوت معناداری وجود داشت (05/0>P)؛ که نشاندهنده اثربخشی بیشتر درمان متمرکز بر شفقت نسبت به طرحوارهدرمانی بر کاهش خودانتقادگری افراد مبتلا به ترومای دوران کودکی بود. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت هر دو درمان به عنوان یک مداخله پایدار بر کاهش خودانتقادگری در افراد مبتلا به ترومای دوران کودکی مؤثر میباشد؛ اما درمان متمرکز بر شفقت مؤثرتر است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1404/12/7 | پذیرش: 1404/12/24 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10
دریافت: 1404/12/7 | پذیرش: 1404/12/24 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
