مجله رویش روانشناسی از دادن گواهی‌های کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 6 - ( شهریور 1405/ پیاپی 123 1405 )
سال 15 شماره 6 صفحات 244-235 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.KHUISF.REC.1403.481
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Pakzad M, Khoshakhlagh H, Foruzandeh E. (2026). The Feasibility Comparison of a Group Based Compassion Focused Intervention Package for Self-Harming Behaviors with Dialectical Behavior Therapy on Mental Pain of Adolescents with Self-Harming Behaviors. Rooyesh. 15(6), 235-244.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6985-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6985-fa.html
پاکزاد مهسا، خوش اخلاق حسن، فروزنده الهام.(1405). مقایسه امکان سنجی مداخله گروهی بسته مقابله با رفتارهای خود آسیب‌رسان مبتنی بر شفقت-ورزی با رفتاردرمانی دیالکتیک بر درد ذهنی نوجوانان دارای رفتارهای خودآسیبرسان رویش روان شناسی 15 (6) :244-235
مهسا پاکزاد1 
، حسن خوش اخلاق*2 ، الهام فروزنده1
، حسن خوش اخلاق*2 ، الهام فروزنده1
1- گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران. ،Hassan.khoshakhlagh@iau.ac.ir
2- گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران. ،
چکیده: (7 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر مقایسه امکان سنجی مداخله گروهی بسته مقابله با رفتارهای خودآسیبرسان مبتنی بر شفقتورزی با رفتاردرمانی دیالکتیک بر درد ذهنی نوجوانان دارای رفتارهای خودآسیبرسان بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون_پسآزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری شامل نوجوانان 12 تا 18 ساله مراجعه کننده به مراکز مشاوره آموزش و پرورش شهر اصفهان بودند که در شش ماهه دوم سال 1403حداقل یک نوبت سابقه خودآسیبرسانی داشتند. تعداد 45 نوجوان به روش هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در 3 گروه 15 نفری جایگزین شدند. گروه اول تحت مداخله محققساخته مقابله با رفتارهای خودآسیبرسان مبتنی بر شفقتورزی در 10 جلسه، و گروه دوم تحت مداخله رفتاردرمانی دیالکتیک در 12 جلسه قرار گرفتند. جهت گردآوری دادهها از سیاهه خودآسیبزنی عمدی (سانسون و همکاران، 1988؛ SHI) و مقیاس درد ذهنی (اورباخ و همکاران، 2003؛ OMMP) استفاده شد. تحلیل دادهها با روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر انجام شد. نتایج نشان داد نمرات پیشآزمون درد ذهنی با نمرات پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری داشت (05/0>P). همچنین نتایج دلالت براین داشت که بین دو درمان در طول زمان تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P)؛ که نشاندهنده اثربخشی یکسان دو روش است. براین اساس با توجه به آنکه بسته محققساخته مقابله با رفتارهای خودآسیبرسان مبتنی بر شفقتورزی با تعداد جلسات کمتر نتایج یکسان با رفتاردرمانی دیالکتیک داشت، میتوان این بسته را بهعنوان گزینهای کارآمدتر و مقرونبهصرفهتر برای کاهش درد ذهنی نوجوانان دارای رفتارهای خودآسیبرسان توصیه کرد.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1404/12/7 | پذیرش: 1404/12/19 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10
دریافت: 1404/12/7 | پذیرش: 1404/12/19 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
