Farshi Jalali M, Kiamarsi A, Akbari B.
(2026). Modeling the Relationship Between Childhood Trauma and Self-Concept: The Mediating Role of Ego Strength among Women with Stimulant Substance Use Disorders. Rooyesh. 15(5), 195-204.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-7103-fa.html
فرشی جلالی مائده، کیامرثی آذر، اکبری بهمن.
(1405). تدوین مدل رابطه ترومای کودکی و خودپنداره با نقش میانجی نیرومندی ایگو در زنان مبتلا به سوءمصرف مواد محرک رویش روان شناسی 15 (5) :204-195URL: http://frooyesh.ir/article-1-7103-fa.html
1- گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. ، kiamarsi@iau.ac.ir
چکیده: (3 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی نیرومندی ایگو در رابطه بین ترومای کودکی و خودپنداره زنان مبتلا به سوءمصرف مواد محرک انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل زنان مبتلا به سوءمصرف مواد محرک دارای ترومای کودکی در سال 1404 بود که به مراکز ترک اعتیاد شهر تهران مراجعه کردند. از بین آنها، تعداد ۲۸۹ نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه ترومای دوران کودکی (CTQ، برنستاین و همکاران، 2003)، پرسشنامه خودپنداره BSC)، بک و همکاران، 1990) و مقیاس توانمندی ایگو (SES، مارکستروم، 1997) بودند. دادهها با استفاده از روش معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاکی از برازش مناسب مدل بود. نتایج نشان داد که ضریب مسیر مستقیم ترومای کودکی به نیرومندی ایگو و خودپنداره منفی و معنادار است (001/0>p)؛ و ضریب مسیر مستقیم نیرومندی ایگو به خودپنداره مثبت و معنادار است (05/0>p). نتایج آزمون بوت استرپ برای مسیر غیرمستقیم نیز نشان داد که نیرومندی ایگو در رابطه بین ترومای کودکی و خوپنداره نقش میانجی داشت (05/0>p). بنابراین، میتوان نتیجه گرفت که ترومای دوران کودکی تأثیر منفی و معناداری بر خودپندارهی زنان مبتلا به سوءمصرف مواد دارد و این رابطه تا حدی از طریق نیرومندی ایگو میانجیگری میشود
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
اعتیاد دریافت: 1405/2/20 | پذیرش: 1405/3/18 | انتشار الکترونیک: 1405/5/10