ناباروری بهعنوان تهدیدکننده تولیدمثل و بقا، تجربه استرسزایی را برای زوجین نابارور ایجاد میکند. ازآنجاییکه استرس توانایی فعالسازی دلبستگی را دارد، ممکن است بر واکنش ناشی از استرس ناباروری و نحوه سازگاری زوجین نابارور تأثیرگذار باشد. هدف از این پژوهش بررسی رابطه سبکهای دلبستگی و سازگاری با ناباروری بود. در پژوهش حاضر، از طرح اکتشافی از نوع همبستگی استفاده شد. تعداد 192 زن (192n=) نابارور مراجعهکننده به بخش درمانگاه پژوهشکده رویان شهر تهران در این پژوهش شرکت کردند. اطلاعات اولیه شامل سن، مدت ناباروری، مدت ازدواج، تعداد فرزندان، سابقه سقطجنین، شغل و میزان تحصیلات ثبت شد. گردآوری دادهها با استفاده از مقیاس دلبستگی بزرگسال (AAI) و مقیاس سازگاری با بیماری (AIS) انجام شد. دادهها به روش همبستگی تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که سبک دلبستگی ایمن (P<0.01،r=0.23 ) و سبک دلبستگی ناایمن (P<0.01،r=-0.32 ) با سازگاری با ناباروری رابطه مثبت و منفی معنادار دارند. زنان نابارور ایمن، با ناباروری سازگاری بالاتری دارند. همچنین زنان نابارور ناایمن، سازگاری باناباروری پایینتری دارند. بر اساس نتایج این پژوهش، میتوان نتیجه گرفت سبک دلبستگی ایمن و ناایمن، بر سازگاری با ناباروری مؤثر است و درمانهای دلبستگی محور، بر سازگاری افراد با تجربه استرسزای ناباروری اثربخش خواهد بود.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |