1- استاد روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2- دانشیار روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. ، 58momeni@gmail.com
چکیده: (2674 مشاهده)
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی تکنیکهای شناختی طرحوارهدرمانی در کاهش کمال گرایی افراطی دانشآموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشآموزان پسر مقطع متوسطه شهر قم در سال تحصیلی 93-1392 تشکیل میدادند. روش نمونهگیری در این پژوهش به صورت خوشهای تصادفی چند مرحلهای بود. پس از اجرای پرسشنامه کمال گرایی چندبعدی تهران بر نمونه انتخاب شده، از میان دانشآموزانی که نمره آنها یک انحراف معیار بالاتر از میانگین بود تعداد 16 نفر به صورت تصادفی انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه 8 نفره به عنوان گروه آزمایش و گروه کنترل قرار گرفتند. سپس جلسات درمانی به صورت گروهی برای گروه آزمایش اجرا گردید. تجزیه و تحلیل دادهها از طریق آزمون آماری کوواریانس نشان داد که فرضیه پژوهش مبنی بر تاثیر فنون شناختی طرحوارهدرمانی بر کاهش کمال گرایی دانش آموزان مورد تایید قرار گرفته است. علاوه بر این، یافته ها نقش کمال گرایی را در آسیب شناسی روانی تأیید می کند و کارآمدی فنون مبتنی بر شناخت طرحواره درمانی را در کاهش دادن کمالگرایی افراطی نشان داده است.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی دریافت: 1398/9/8 | پذیرش: 1398/12/20 | انتشار الکترونیک: 1399/4/10