1- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- استادیار گروه روانشناسی تربیتی و تحولی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. ، s_ghanbari@sbu.ac.ir
چکیده: (1526 مشاهده)
شرم هیجانی خودآگاه و ناتوانکننده است که هم در جوار دیگران و هم در تنهایی تجربه میشود. پژوهشهای بسیاری از رابطۀ میان استعداد شرم، یعنی گرایش به تجربۀ شرم در غیاب محرکهای متناسب، و آسیبشناسی روانی حکایت دارند. استعداد شرم ریشههایی تحولی داشته و در این باره میان نظریهپردازان نامدار اتفاق نظر وجود دارد. فرض بر این است که ناایمنی در دلبستگی و نقص در ظرفیت ذهنیسازی، که دستدردست هم و در بستر تجارب اولیۀ کودکی شکل میگیرند، موجب کاشته شدن بذر استعداد شرم در فرد میشوند. مقالۀ حاضر تلاشی است در راستای یکپارچهسازی پیشینۀ نظری و پژوهشی دربارۀ رابطۀ استعداد شرم با سبکهای دلبستگی و ظرفیت ذهنیسازی، و طرح پیشنهادهایی برای پژوهشهای آینده در این حیطه.
نوع مقاله:
تحلیلی |
موضوع مقاله:
روانشناسی تحولی دریافت: 1400/9/2 | پذیرش: 1400/11/11 | انتشار الکترونیک: 1401/4/7