مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 14، شماره 9 - ( آذر 1404/ پیاپی 114 1404 )
سال 14 شماره 9 صفحات 30-21 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.UT.PSYEDU.REC.1.402.052
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ebneali Z, Noferesti A, Farahani H. (2025). Predicting the Severity of Non-Suicidal Self-Injury Based on Difficulty in Emotion Regulation, Goal-Directed Behaviour, and Impulse Control. Rooyesh. 14(9), 21-30.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6252-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6252-fa.html
ابن علی زینب، نوفرستی اعظم، فراهانی حجت اله.(1404). پیشبینی شدت خودجرحی غیرخودکشی بر اساس دشواری در تنظیم هیجان، انجام رفتار هدفمند و کنترل تکانه رویش روان شناسی 14 (9) :30-21
زینب ابن علی1 
، اعظم نوفرستی*2 ، حجت اله فراهانی3
، اعظم نوفرستی*2 ، حجت اله فراهانی3
1- دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ،a.noferesti@ut.ac.ir
3- دانشیار ،گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ،
3- دانشیار ،گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
چکیده: (21 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی شدت خودجرحی غیرخودکشی بر اساس دشواری در تنظیم هیجان، انجام رفتار هدفمند و کنترل تکانه انجام شد. روش پژوهش توصیفی_همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش را زنان 18-50 سال دارای سابقه خودجرحی ساکن شهر تهران در سال 1402-1403 تشکیل دادند که از بین آنها به صورت در دسترس20 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه شکل و فرم خود جرحی (FAFSI) جنکینز و همکاران (2011) و پرسشنامۀ دشواری در تنظیم هیجان (DERS) گرتز و رومر (2004) بود. با توجه به محدودیت اعضای نمونه و احتمال وجود همخطی بین متغیرهای مستقل، از روش تحلیل رگرسیون ستیغی که نسبت به این محدودیتها روشی مقاوم بود، استفاده شد. نتایج نشان داد دو متغیر دشواری در انجام رفتار هدفمند و دشواری در کنترل تکانه به صورت مثبت و نسبتا معنیداری (در سطح 05/0>p) مولفههای شدت خود جرحی را پیشبینی میکنند. با توجه به یافتهها میتوان مداخلاتی را به هدف بهبود مدیریت رفتار هدفمند و کنترل تکانه به منظور کاهش شدت خودجرحی طراحی و اجرا نمود.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1404/2/15 | پذیرش: 1404/3/7 | انتشار الکترونیک: 1404/10/24
دریافت: 1404/2/15 | پذیرش: 1404/3/7 | انتشار الکترونیک: 1404/10/24
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
