سال 12، شماره 10 - ( دی 1402 / پیاپی 91 1402 )                   سال 12 شماره 10 صفحات 10-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2- استادیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ، hajhosseini@ut.ac.ir
3- استادیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده:   (372 مشاهده)
هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مشاوره گروهی مبتنی واقعیت‌درمانی بر تاب‌آوری تحصیلی و اهمال‌کاری تحصیلی در دانش‌آموزان با آسیب بینایی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون_ پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر متشکل از تمامی دانش‌آموزان دارای آسیب بینایی شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1400 بود که از بین آنان تعداد 30 نفر، 15 نفر در گروه گواه و 15 نفر در گروه آزمایش از طریق روش ‌نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه جایگذاری شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های اهمال‌کاری تحصیلی سولومون و راث بلوم (1984 PASS,)، تاب‌آوری تحصیلی ساموئلز (2004 ARI,) و پروتکل واقعیت‌درمانی گلاسر (2010) طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای به صورت حضوری استفاده شد. جهت تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها از آزمون کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون بین میانگین پس‌آزمون تاب‌آوری تحصیلی و اهمال‌کاری تحصیلی در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در سطح 05/0 وجود داشت. درنتیجه می‌توان روش آموزشی واقعیت‌درمانی را به‌عنوان یکی از رویکردهای جدید مثبت‌نگر جهت ارتقاء عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان دارای آسیب بینایی با اثرات نسبتاً پایدار، برای افزایش تاب‌آوری تحصیلی به کار برد.
متن کامل [PDF 719 kb]   (310 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی تربیتی
دریافت: 1402/5/25 | ویرایش نهایی: 1402/11/3 | پذیرش: 1402/6/13 | انتشار الکترونیک: 1402/11/3

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.