پژوهش حاضر با هدف پیشبینی پرخوری عصبی در نوجوانان دختر بر اساس تنظیم هیجان و ذهنآگاهی سرشتی انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی_همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش دانشآموزان دختر، سنین 17-15 ساله شهرستان هشترود، در سال تحصیلی 1402-1401 بود. به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای نمونهای به تعداد 220 نفر انتخاب و پرسشنامه را تکمیل کردند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه سنجش ذهنآگاهی کودکان و نوجوانان (CAMM، گرکو و همکاران، 2011)، مقیاس پرخوری (BES، گورمالی و همکاران، 1982) و پرسشنامه تنظیم هیجان (ERQ، گراس و جان، 2003) بودند. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که بین ارزیابی مجدد و ذهنآگاهی سرشتی رابطه منفی معنادار و بین سرکوبی رابطه مثبت معنادار با پرخوری عصبی در دانشآموزان دختر وجود دارد (01/۰p‹). از سویی دیگر تنظیم هیجان و ذهنآگاهی سرشتی در مجموع قادر به پیشبینی متغیر ملاک بودند و توانستند که 23 درصد از تغییرات پرخوری عصبی در دانشآموزان دختر را تبیین کنند (۰01/۰p‹). این نتایج نشان میدهد که توانایی تنظیم هیجانات و میزان ذهنآگاهی سرشتی، نقش تعیینکنندهای در بروز پرخوری عصبی در دانشآموزان دختر دارند. همچنین این نتایج بر ضرورت توجه به متغیرهای روانی-اجتماعی برای ارتقای سلامت روان این گروه سنی تأکید داشته و لزوم گنجاندن راهکارهای تقویت این عوامل در برنامههای مراقبتی و حمایتی را آشکار میسازد.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |