مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 14، شماره 10 - ( دی 1404/ پیاپی 115 1404 )
سال 14 شماره 10 صفحات 180-171 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.NEYSHABUR.REC.1403.050
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
khajeh Hasani Rabari F, Mansouri A. (2025). The relationship between childhood trauma and psychological distress in individuals with chronic pain: The mediating role of alexithymia and mindfulness. Rooyesh. 14(10), 171-180.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6439-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6439-fa.html
خواجه حسنی رابری فاطمه، منصوری احمد.(1404). رابطه بین آسیب دوران کودکی و پریشانی روانشناختی در افراد مبتلا به درد مزمن: نقش میانجی ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی رویش روان شناسی 14 (10) :180-171
1- گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. ،mansoury_am@iau.ac.ir
2- گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. ،
چکیده: (37 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی در رابطه بین آسیب دوران کودکی و پریشانی روانشناختی افراد مبتلا به درد مزمن بود. روش این پژوهش توصیفی- همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری این پژوهش شامل افراد مبتلا به درد مزمن شهر نیشابور در سال 1403 بود که به مراکز درمانی مراجعه کرده بودند. 255 نفر به روش نمونهگیری در دسترس بهعنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه آسیب دوره کودکی (CQT؛ برنستاین و همکاران، 2003)، مقیاس پریشانی روانشناختی کسلر (K-10؛ کسلر و همکاران؛ 2002)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (TAS؛ بکبی و همکاران، 1994) و پرسشنامه پنج عاملی ذهن آگاهی (FFMQ، بائر و همکاران، 2012) پاسخ دادند. دادهها به روش تحلیل مسیر تحلیل شد. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش برخوردار است. همچنین نتایج نشان داد که آسیب دوران کودکی بر ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی اثر مستقیم و معنادار داشت؛ همچنین اثر مستقیم ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی بر پریشانی روانشناختی نیز معنادار بود (05/0>P). علاوه بر این، نتایج نشان داد که ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی در رابطه بین آسیب دوران کودکی و پریشانی روانشناختی نقش میانجی دارد (05/0>P). بر این اساس میتوان نتیجه گرفت که آسیب دوران کودکی بهطور غیرمستقیم و با میانجیگری ناگویی هیجانی و ذهن آگاهی بر پریشانی روانشناختی اثر داشت.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1404/4/30 | پذیرش: 1404/5/20 | انتشار الکترونیک: 1404/10/10
دریافت: 1404/4/30 | پذیرش: 1404/5/20 | انتشار الکترونیک: 1404/10/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
