سال 8، شماره 3 - ( شماره پیاپی 36 / خرداد 1398 )                   سال 8 شماره 3 صفحات 147-156 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khodabandelow S, Rahimian Boogar I, Najafi M. Narcissistic personality disorder in DSM-5 Section II and Section III: The study of alternative model. frooyesh. 2019; 8 (3) :147-156
URL: http://frooyesh.ir/article-1-1023-fa.html
خدابنده لو سعید، رحیمیان بوگر اسحق، نجفی محمود. اختلال شخصیت خودشیفته در بخش دوم و سوم ویرایش پنجم راهنمای تشخیصی و آماری: بررسی مدل جایگزین . رویش روان شناسی. 1398; 8 (3) :147-156

URL: http://frooyesh.ir/article-1-1023-fa.html


1- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان ، saeed_kh305@yahoo.com
2- دکترای روانشناسی سلامت، دانشیار گروه روانشناسی بالینی دانشگاه سمنان
3- دکترای روانشناسی بالینی، استادیار گروه روانشناسی بالینی دانشگاه سمنان
چکیده:   (344 مشاهده)
چکیده
اختلال شخصیت خودشیفته (NPD)، الگوی فراگیر بزرگ‌منشی، نیاز به تحسین و فقدان همدلی است که افراد مبتلا به‌دلیل اعتقاد به خاص‌بودن خود و نیاز افراطی به تایید، با مشکلات بین‌فردی و همدلی بسیاری روبه‌رو هستند. مقاله حاضر به بررسی مفهوم‌سازی و تشخیصNPD در بخش اصلی(بخش دوم) DSM-5 و مدل جایگزین (بخش سوم)  پرداخته است و بر اساس پنج مولفه شامل توصیف ماهیت (طبیعی، آسیب شناختی)، فنوتیپ (بزرگ‌منش، آسیب پذیری)، تظاهر (آشکار، پنهان)، ساختار (طبقهای، ابعادی) و عامل همبودی، اعتبار و سودمندی بالینی، NPD را در دو بخش DSM-5 مورد مقایسه قرار داده است. با توجه به تحلیل صورت گرفته در این مقاله، مفهوم‌سازی و تشخیصNPD در بخش دومDSM-5، همواره ضعف‌ها و محدودیت‌هایی از قبیل؛ کم توجهی به ماهیت طبیعی و آسیب شناختی خودشیفتگی، تاکید بر نوع بزرگ‌منشی این سازه و نادیده گرفتن جنبه آسیب پذیری آن، غفلت از تظاهرات آشکار و پنهان علائم بالینی، رویکرد طبقه‌ای به تشخیص، نقص درتمییز این اختلال از سایراختلالات شخصیتی و برآورد درصد شیوع پایین دارد. در مقابل، مدل جایگزین در بخش دوم، مفهوم سازی نظری، ابعادی و تشخیصی جامع‌تری نسبت به بخش اصلی دارد. این مدل جدید، ملاک های مناسبی با توجه به کارکرد و آسیب‌شناسی شخصیت در ملاک های A و B فراهم می کند و مزایای تشخیصی بهتری دارد. به نظر می رسد مدل جدید جایگزین در بخش سوم پس از کسب اعتبار و پشتوانه تجربی و تلفیق با تجارب متخصصان بالینی، بتواند در نسخه های بعدی DSM، جایگزین مناسبی برای تشخیص اختلال شخصیت خودشیفته باشد و با دقت درانواع و ابعاد گسترده خودشیفتگی، درحل چالش‌های تشخیصی درمانگران موثر باشد.
 
متن کامل [PDF 990 kb]   (12 دریافت)    
نوع مقاله: تحلیلی |
دریافت: ۱۳۹۶/۱۰/۷ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۸/۵/۱۳ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۱/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی رویش روان شناسی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Rooyesh-e- Ravanshenasi Journal(RRJ)

Designed & Developed by : Yektaweb