پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر کیفیت زندگی بر شادکامی، تنظیم شناختی هیجان و سرمایه روانشناختی دانشجویان بود. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری و گروه کنترل با دوره پیگیری 3 ماهه بود. جامعۀ پژوهش شامل تمامی دانشجویان کارشناسی رشته روانشناسی دانشگاه آزاد تهران جنوب در سال تحصیلی 1404-1403 بود. تعداد 30 نفر از جامعه آماری با روش نمونهگیری هدفمند انتخابشده و با روش تخصیص تصادفی در گروه آزمایش و گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه شادکامی آکسفورد (OHQ، 1987)، تنظیم شناختی هیجان (CERQ، گارنفسکی، 2002) و سرمایه روانشناختی (لورنز و همکاران،2016) استفاده شد. برای شرکتکنندگان گروه آزمایش درمان مبتنی بر کیفیت زندگی با توجه به پروتکل طی 8 جلسه اجرا شد؛ اما گروه کنترل درمانی دریافت نکردند. تحلیل دادهها با تحلیل آمیخته با اندازهگیری مکرر انجام شد. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیشآزمون بین میانگین نمرات پسآزمون شادکامی، تنظیم شناختی هیجان و سرمایه روانشناختی در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در سطح 05/0 وجود داشت (05/0>P). نتیجهگیری میشود که درمان مبتنی بر کیفیت زندگی بر شادکامی، تنظیم شناختی هیجان و سرمایه روانشناختی دانشجویان مؤثر است.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |