، محمدامین موسایی2
، نرگس رستمی2
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان تحلیل رفتار متقابل بر راهبردهای مقابلهای و عزت نفس دانشآموزان دختر دارای اضطراب کلاس درس انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان دختر دوره متوسطه دوم در سال تحصیلی ۱۴۰4-۱۴۰3 در شهر خرمآباد بود. نمونه پژوهش شامل 30 نفر بود که به روش نمونهگیری هدفمند در گروه آزمایش و گواه (هرگروه ۱5 نفر) جایگذاری شدند. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای تحت پروتکل درمان تحلیلی تبادلی قرار گرفت، درحالیکه گروه گواه هیچ مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از پرسشنامههای مقابله با موقعیت استرسزا (CISS، اندلر و پارکر، 1990)، پرسشنامه عزتنفس (SEI، کوپراسمیت، 1967) و پرسشنامه اضطراب در کلاس درس (CAM، ریچموند، 1998) گردآوری شد. تحلیل دادهها با آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که با کنترل اثر پیشآزمون بین میانگین پسآزمون راهبردهای مقابلهای، عزتنفس و اضطراب کلاس درس در گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری وجود داشت (001/0>P) و درمان تحلیل رفتار متقابل بر افزایش خرده مقیاسهای راهبردهای مقابلهای (راهبرد حل مسئله، راهبرد هیجانمدار، راهبرد اجتنابی) و عزت نفس و کاهش اضطراب کلاس درس موثر بوده است (001/0>P). این یافتهها اثربخشی این روش درمانی را در بهبود راهبردهای مقابلهای، افزایش عزت نفس و کاهش اضطراب کلاس درس تأیید میکند.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |