Almasi R, Sarkeshikiyan S M.
(2026). The Structural Model of Interpersonal Sensitivity Based on Maladaptive Schemas with the Mediating Role of Self-Silencing and Fear of Self in Female University Students. Rooyesh. 15(4), 281-290.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6442-fa.html
الماسی رضا، سرکشیکیان سیدمهدی.
(1405). مدل ساختاری حساسیت بین فردی بر اساس طرحوارههای ناسازگار با نقش واسطهای خودخاموشی و ترس از خود در دانشجویان زن رویش روان شناسی 15 (4) :290-281URL: http://frooyesh.ir/article-1-6442-fa.html
1- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2- مربی گروه روانشناسی بالینی و سلامت، دانشکده علوم پزشکی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران. ، mehdikiyan110@gmail.com
چکیده: (8 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطهای خودخاموشی و ترس از خود در رابطه بین طرحوارههای طرد و بریدگی با حساسیت بین فردی در دانشجویان زن انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی_همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش دانشجویان زن دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی قم در سال 1402-1403 بودند. به روش نمونهگیری در دسترس، نمونهای به تعداد 308 نفر انتخاب و در مطالعه شرکت کردند. ابزارهای این پژوهش شامل سنجه حساسیت بینفردی (IPSM، بایس و پارکر، 1989)، فرم کوتاه پرسشنامه طرحوارههای ناسازگار اولیه یانگ (YSQ-SF، یانگ، 2003)، مقیاس خود خاموشی (STSS، جک و دیل، 1992) و پرسشنامه ترس از خود (FSQ، آرادما و همکاران، 2013) بودند. دادهها با استفاده از روش معادلات ساختاری تجزیهوتحلیل شدند. نتایج معادلات ساختاری حاکی از برازش مناسب مدل بود. یافتهها نشان داد که بین طرحواره حوزه طرد و بریدگی، خود خاموشی و ترس از خود با حساسیت بین فردی، رابطه مثبت معناداری وجود دارد (۰01/۰p‹). همچنین طرحواره حوزه طرد و بریدگی به صورت غیر مستقیم و از طریق متغیرهای واسطهای خودخاموشی و ترس از خود قادر به پیشبینی حساسیت بین فردی بود (۰01/۰p‹). این نتایج نشان میدهد که طرحوارههای طرد و بریدگی با توجه به نقش مهم خودخاموشی و ترس از خود میتوانند تبیین کننده حساسیت بین فردی در دانشجویان زن باشند. این نتیجه تأکید میکند که در درمانهای روانشناختی، توجه ویژهای باید به کاهش ترس از خود و تشویق به ابراز هیجانات داده شود تا حساسیت بینفردی بهبود یابد.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی عمومی دریافت: 1404/4/31 | پذیرش: 1404/5/11 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10