Ethics code: IR.IAU.KHUISF.REC.1403.412
1- گروه روانشناسی بالینی واحد اصفهان (خوراسگان) دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان، ایران.
2- گروه روانشناسی بالینی واحد اصفهان (خوراسگان) دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان ایران. ، h.torkan@iau.ac.ir
چکیده: (257 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر تعیین بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنیتهای طرحوارهای بر قلدری، قربانی و زدوخورد در نوجوانان دختر دارای سابقه خودجرحی بدون خودکشی بود. پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری اپژوهش شامل نوجوانان دختر 12 تا ۱۸ ساله دارای سابقه خودجرحی بدون خودکشی شهر اصفهان در بازه زمانی پائیز 1403 بودند. نمونه پژوهش شامل 30 نفر بود که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. ابزار سنجش شامل پرسشنامه قلدری اسپلاگه و هولت (IBS 2001) بود. گروه آزمایش تحت درمان مبتنی بر ذهنیتهای طرحوارهای طی 10 جلسه 90 دقیقهای هفتهای یکبار قرار گرفت و گروه گواه هیچگونه مداخله درمانی دریافت نکرد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیلی کوواریانس چند متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیشآزمون بین میانگین پسآزمون قلدری، قربانی و زد و خورد در گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در سطح 05/0 وجود داشت. یافتههای این پزوهش نشان داد درمان مبتنی بر ذهنیتهای طرحوارهای بر کاهش قلدری، قربانی و زد و خورد نوجوانان نوجوانان دختر دارای سابقه خودجرحی بدون خودکشی اثربخش بوده است.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی دریافت: 1404/5/7 | پذیرش: 1404/7/12 | انتشار الکترونیک: 1405/1/9