Research code: 162946066
Ethics code: IR.IAU.M.REC.1403.379
Raoofi Adegani N, Zarnaghash M, Barzegar M, Sohrabi Shegefti N.
(2026). The causal model of parental burnout in the mothers of children with cancer based on empathy for the child, with the mediating role of maternal mindfulness. Rooyesh. 15(2), 201-210. doi:10.66224/Rooyesh.15.2.201
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6509-fa.html
1- گروه روانشناسی، واحدمرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحدمرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران. ، Mzarnaghash@iau.ac.ir
چکیده: (177 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل علی فرسودگی والدگری در مادران دارای کودک مبتلا به سرطان، بر اساس همدلی معطوف به کودک با نقش واسطهای بهوشیاری مادر انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری مادران دارای کودک مبتلا به سرطان زیر 14 سال مراجعهکننده به بیمارستان امید اصفهان در سال 1403 بود. حجم نمونه ۲50 نفر و به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه فرسودگی والدگری (PBA؛ روسکام و همکاران، 2018)، پرسشنامه واکنشگری بین فردی (IRI؛ دیویس، 1983) و پرسشنامه پنج وجهی ذهن آگاهیِFFMQ) ؛ بائر و همکاران، 2006) پاسخ دادند. تحلیل دادهها به روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است و در مجموع 62% از واریانس فرسودگی والدگری را تبیین کرد. یافتهها نشان داد که همدلی معطوف به کودک و بهوشیاری به طور منفی و مستقیم بر فرسودگی والدگری اثر معنادار داشتند (001/0>p). همچنین همدلی معطوف به کودک بر بهوشیاری اثر مثبت و معنادار داشت (001/0>p). نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که بهوشیاری بین همدلی معطوف به کودک و فرسودگی والدگری نقش واسطهای داشت (001/0>p). بر این اساس، میتوان نتیجه گرفت که همدلی معطوف به کودک به طور مستقیم و با نقش واسطهای بهوشیاری مادر بر فرسودگی والدگری مادران دارای کودک مبتلا به سرطان اثر داشت.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
سلامت دریافت: 1404/6/1 | پذیرش: 1404/11/9 | انتشار الکترونیک: 1405/2/9