1- دکتری روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی و روانشناسی واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.
2- دانشیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران. ، hmanzari@iau.ac.ir
3- استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.
4- دانشیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.
چکیده: (200 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف مدلیابی معادلات ساختاری تابآوری تحصیلی بر اساس سبکهای والدگری با میانجیگری بهزیستی تحصیلی دانشآموزان متوسطه دوم انجام شد. روش پژوهش توصیفی- همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پزوهش دانشآموزان متوسطه دوم شهر کرمان در سال تحصیلی 1403-1402 یود، که 400 نفر با روش نمونهگیری دردسترس بهعنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای بهزیستی تحصیلی (AWQ؛ تومینین-سوینی و همکاران، 2012)، تابآوری تحصیلی(ARS؛ کسیدی، 2016)، و پرسشنامه سبک والدگری (PSQ؛ رابینسون و همکاران، 2001) استفاده شد. دادهها به روش مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج حاکی از برازش مناسب مدل پزوهش بود. یافتهها نشان داد بین سبک والدگری مقتدرانه، مستبدانه و سهل گیرانه به صورت مستقیم قادر به پیشبینی تابآوری و بهزیستی تحصیلی بودند (01>p)، تابآوری تحصیلی به صورت مستقیم قادر به پیشبینی بهزیستی تحصیلی بود (001>p). همچنین سبک والدگری مقتدرانه، استبدادی و سهلگیرانه توانست از طریق بهزیستی تحصیلی به صورت غیر مستقیم تابآوری تحصیلی را پیشبینی کند (001>p). این نتایج نشان میدهد سبکهای والدگری با توجه به نقش مهم بهزیستی تحصیلی میتواند تبیین کننده تابآوری تحصیلی باشد و لزوم توجه به این عوامل در تعامل با یکدیگر ضروری است.
نوع مقاله:
كاربردي |
موضوع مقاله:
روانشناسی تربیتی دریافت: 1404/6/22 | پذیرش: 1404/11/6 | انتشار الکترونیک: 1405/1/9