مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 2 - ( اردیبهشت 1405/ پیاپی 119 1405 )
سال 15 شماره 2 صفحات 220-211 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Morovat M, Jian Bagheri M, Hossienzadeh Taghvaei M, Bliad M R, Tarimoradi A. (2026). Compare the effectiveness of narrative therapy and reality therapy on academic resilience in adolescent girls with academic underachievement. Rooyesh. 15(2), 211-220. doi:10.66224/Rooyesh.15.2.211
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6597-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6597-fa.html
مروت مریم، ژیان باقری معصومه، حسین زاده تقوایی مرجان، بلیاد محمدرضا، تاری مرادی آرزو.(1405). مقایسه اثربخشی روایتدرمانی و واقعیتدرمانی بر تابآوری تحصیلی در دختران نوجوان دارای افت تحصیلی رویش روان شناسی 15 (2) :220-211 10.66224/Rooyesh.15.2.211
1- گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. ،Mbagheri.phd88@yahoo.com
2- گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. ،
چکیده: (203 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی روایتدرمانی و واقعیتدرمانی بر تابآوری تحصیلی در دختران نوجوان دارای افت تحصیلی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمو ن -پسآزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه دارای افت تحصیلی در مدارس ناحیه ۳ شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود؛ که از میان آنها 45 نفر به صورت در دسترس انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هرگروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامهی تابآوری تحصیلی (ARQ، ساموئلز، 2004) بود. گروه آزمایش اول و دوم هریک به ترتیب طی 8 جلسه بصورت هفتگی آموزش و مداخله براساس رویکردهای روایتدرمانی و واقعیتدرمانی دریافت کردند. تحلیل دادهها با روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون بونفرونی انجام شد. نتایج نشان داد که نمرات پیشآزمون تابآوری تحصیلی با نمرات پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود داشت (01/0>P). لیکن بین دو روش در طول زمان تفاوت معناداری وجود نداشت (01/0<P). بنابراین میتوان نتیجه گرفت هر دو روش به عنوان یک مداخله پایدار بر تابآوری تحصیلی دختران نوجوان دارای افت تحصیلی مؤثر است و میتوانند به عنوان مداخلات روانشناختی مورد استفاده قرار گیرند.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی تربیتی
دریافت: 1404/6/31 | پذیرش: 1404/7/29 | انتشار الکترونیک: 1405/2/9
دریافت: 1404/6/31 | پذیرش: 1404/7/29 | انتشار الکترونیک: 1405/2/9
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
