1- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
2- استادیار مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، همدان، ایران. ، Abed.majidi@sjau.ac.ir
چکیده: (197 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی میل به طلاق بر اساس انعطافپذیری شناختی با میانجیگری تحمل پریشانی در زنان متقاضی طلاق انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل زنان متقاضی طلاق مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر اراک در بهار سال 1404 بود که از بین آنها 250 نفر با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند بهعنوان نمونه انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای میل به طلاق روزبولت و همکاران (1986، DTS)، تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005، DTS) و انعطافپذیری شناختی دنیس و واندروال (2010، CFI) جمعآوری گردید. دادههای بهدستآمده با استفاده از آزمون مدلیابی معادلات ساختاری مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. بر اساس یافتههای پژوهش مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتایج نشان داد که بین انعطافپذیری شناختی و تحمل پریشانی با میل به طلاق رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۰۱/0>P). همچنین مشخص گردید تحمل پریشانی در ارتباط بین انعطافپذیری شناختی و میل به طلاق نقش واسطهای داشت (۰۱/0>P). بنابراین پیشنهاد میشود در اجرای برنامههای پیشگیری از طلاق به بررسی و ارزیابی انعطافپذیری شناختی و تحمل پریشانی پرداخته شود.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
مشاوره دریافت: 1404/7/13 | پذیرش: 1404/7/21 | انتشار الکترونیک: 1405/1/9