مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 1 - ( فروردین 1405 / پیاپی 118 1405 )
سال 15 شماره 1 صفحات 290-281 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Abtahi S, Abed N. (2026). Prediction of Self-Silencing in Women Based on Mentalizing Capacity and Rejection Sensitivity. Rooyesh. 15(1), 281-290. doi:10.66224/Rooyesh.15.1.281
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6706-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6706-fa.html
ابطحی سالومه، عابد نازنین.(1405). پیشبینی خودخاموشی در زنان بر اساس ظرفیت ذهنیسازی و حساسیت به طرد رویش روان شناسی 15 (1) :290-281 10.66224/Rooyesh.15.1.281
سالومه ابطحی1 
، نازنین عابد*2
، نازنین عابد*2
1- دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران. ،abed@usc.ac.ir
2- استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران. ،
چکیده: (212 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی خودخاموشی در زنان بر اساس ظرفیت ذهنیسازی و حساسیت به طرد انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی_همبستگی از نوع تحلیل رگرسیون بود. جامعه آماری پژوهش زنان شهر تهران در سال 1404 بود. به روش نمونهگیری در دسترس، نمونهای به تعداد 227 نفر انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس خود خاموشی (STSS، جک و دیل، 1992)، پرسشنامه ذهنی سازی (MQ، فوناگی و همکاران، 1998) و پرسشنامه حساسیت به طرد (RSQ، داونی و فلدمن، 1996) بودند. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که بین مولفه قطعیت و حساسیت به طرد با خودخاموشی در زنان رابطه مثبت معنادار وجود دارد (01/۰p‹). از سوی دیگر بین مولفه عدم قطعیت با خودخاموشی رابطه منفی معناداری وجود دارد (01/۰p‹). از سویی دیگر متغیرهای ذهنیسازی و حساسیت به طرد در مجموع قادر به پیشبینی متغیر ملاک بودند و توانستند که 33 درصد از تغییرات خودخاموشی در زنان را تبیین کنند (۰01/۰p‹). این نتایج نشان میدهد که متغیرهای ذهنیسازی و حساسیت به طرد بهطور معناداری خودخاموشی در زنان را پیشبینی میکنند، بهگونهای که عدم قطعیت با کاهش و حساسیت به طرد با افزایش خودخاموشی همراه بود. این یافتهها نقش مهم عوامل شناختی-هیجانی در شکلگیری خودخاموشی را برجسته میسازد.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
دریافت: 1404/8/14 | پذیرش: 1404/8/20 | انتشار الکترونیک: 1405/1/9
دریافت: 1404/8/14 | پذیرش: 1404/8/20 | انتشار الکترونیک: 1405/1/9
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
