1- دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2- استاد، گروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ، besharat@ut.ac.ir
چکیده: (16 مشاهده)
پارادوکس درمانی به روش PTC یکی از جدیدترین درمانهای پارادوکسی است که در سالهای اخیر مورد استفاده روزافزون درمانگران قرار گرفته است. این مقاله به بررسی این سؤال میپردازد که آیا تجویز عین نشانه به عنوان تکنیک اصلی این مدل درمان، با اخلاق و شریعت اسلامی سازگار است یا نه. این تحقیق به روش کیفی- تحلیلی انجام شده است که بر اساس آن ابتدا با استفاده از تحلیل محتوای مضمون، انواع سؤالات و ابهامات در مورد اخلاقی و اسلامی بودن این درمان، بررسی و دسته بندی شد. سپس روش استدلالی- تحلیلی برای پاسخ به این سؤالات به کار بسته شد. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که پارادوکس درمانی به روش PTC نه تنها با اخلاق و شریعت اسلامی ناسازگاری ندارد، بلکه به واسطه رویکرد فراتشخیصی آن، بدون انگزنی، هماهنگی بیشتری با حفظ «حرمت خود» بیمار دارد و میتوان گفت، این درمان، درمانی اخلاقی و اسلامی است. همچنین احادیثی وجود دارد که برای مدیریت اضطرابها از شیوهای مشابه PTC (یعنی تجویز عین نشانه) استفاده میکنند.
نوع مقاله:
تحلیلی |
موضوع مقاله:
روانکاوی- روانشناسی تحلیلی دریافت: 1404/11/6 | پذیرش: 1405/4/9 | انتشار الکترونیک: 1405/7/19