مجله رویش روانشناسی از دادن گواهیهای کاغذی معذور است. لطفا تقاضا نکنید. همه گواهی ها در صفحه شخصی کاربران موجود است.
سال 15، شماره 4 - ( تیر 1405/ پیاپی 121 1405 )
سال 15 شماره 4 صفحات 46-35 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Azadi-Khah Z, Dadvand F, Fouladchang M. (2026). The Mediating Role of Behavioral Self-Regulation in the Relationship Between Time Perspective and college students' flourishing. Rooyesh. 15(4), 35-46.
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6907-fa.html
URL: http://frooyesh.ir/article-1-6907-fa.html
آزادی خواه زینب، دادوند فاطمه، فولادچنگ محبوبه.(1405). نقش واسطهای خودتنظیمی رفتاری در رابطه بین چشم انداز زمان و تبلور وجودی دانشجویان رویش روان شناسی 15 (4) :46-35
1- گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، فارس، ایران.
2- گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.
3- گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، فارس، ایران. ،mfouladchang@yahoo.com
2- گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.
3- گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، فارس، ایران. ،
چکیده: (16 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ بین ابعاد چشمانداز زمانی و تبلور وجودی دانشجویان با میانجیگری خودتنظیمی رفتاری انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و از نوع تحلیل مسیر بود. جامعۀ پژوهش شامل دانشجویان کارشناسی دانشگاه شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰4-۱۴۰5 بود که از بین آنها به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای ۳۵۰ نفر انتخاب شدند و پس از پالایش، ۳۳۵ پرسشنامه معتبر برای تحلیل استفاده شد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تبلور وجودی (FS؛ داینر و همکاران، ۲۰۱۰)، سیاهه چشمانداز زمان (ZTPI؛ زیمباردو و بوید، 1999) و پرسشنامه خودتنظیمی رفتاری (BSQ؛ میلر و براون، 1991) بود. تحلیل دادهها از طریق تحلیل مسیر انجام شد. یافتهها نشان داد که مدل پیشنهادی برازش مطلوبی دارد و 44٪ واریانس تبلور وجودی را تبیین میکند. همچنین، ابعاد گذشتهگرای مثبت و حالگرای لذتطلب رابطه مستقیم و مثبت معنیدار بر تبلور وجودی دارند (05/0P<)، در حالی که رابطه مستقیم حال جبرگرا، گذشتهگرای منفی و چشمانداز آیندهگرا بر تبلور وجودی معنیدار نبود (05/0<P). علاوهبراین، خودتنظیمی رفتاری رابطه مستقیم مثبت و معنیدار بر تبلور وجودی دارد و نقش میانجی معناداری در رابطه بین تمامی ابعاد چشمانداز زمانی و تبلور وجودی ایفا میکند (05/0P<). در مجموع، میتوان نتیجه گرفت که خودتنظیمی رفتاری نقش کلیدی در تبدیل نگرشهای زمانی به تجارب معنادار و رشد روانشناختی دانشجویان دارد و ابعاد مثبت چشمانداز زمانی میتوانند از طریق آن به ارتقای تبلور وجودی کمک کنند.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی تربیتی
دریافت: 1404/11/7 | پذیرش: 1404/11/23 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10
دریافت: 1404/11/7 | پذیرش: 1404/11/23 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
