1- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
2- کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
3- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. ، ahmadi.e@azaruniv.ac.ir
چکیده: (1643 مشاهده)
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه حساسیت اضطرابی با اضطراب بیماری با نقش میانجی باورهای فراشناختی منفی و فراهیجان منفی در سالمندان انجام شد. این پژوهش توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش سالمندان بالای ۶۰ سال شهر تبریز در سال ۱۴۰۴ بودند که به روش نمونهگیری در دسترس، تعداد ۲۳۶ نفر (۱۱۲ مرد و ۱۲۴ زن) بهعنوان نمونه انتخاب شدند و پرسشنامهها را تکمیل کردند. ابزارهای پژوهش شامل سیاهه اضطراب سلامت (HAI، سالکوسیس و وارویک، 2002)، سیاهه حساسیت اضطرابی (ASI، تیلور و کاکس، 1998)، پرسشنامه فراشناخت (MCQ، ولز، 1996)، مقیاس فراهیجان (MES، میتمانسگروبر و همکاران، 2009) بود. دادهها با استفاده از روش تحلیل معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاکی از برازش مناسب مدل بود. یافتهها نشان داد که حساسیت اضطرابی بهصورت مستقیم قادر به پیشبی نی اضطراب بیماری در سالمندان است (001/0p<). همچنین، حساسیت اضطرابی از طریق باورهای فراشناختی منفی و فراهیجان منفی توانست بهصورت غیرمستقیم اضطراب بیماری را پیشبینی کند (001/0p<). این نتایج نشان میدهد که باورهای فراشناختی منفی و فراهیجان منفی نقش مهمی در تبیین رابطه بین حساسیت اضطرابی و اضطراب بیماری در سالمندان دارند و توجه به این سازهها در تعامل با عوامل روانشناختی، امری ضروری است.
نوع مقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی دریافت: 1404/11/7 | پذیرش: 1404/11/21 | انتشار الکترونیک: 1405/4/10